४. अब्भञ्जनदायकत्थेरअपदानं

२४. ‘‘नगरे बन्धुमतिया, राजुय्याने वसामहं;

चम्मवासी तदा आसिं, कमण्डलुधरो अहं.

२५. ‘‘अद्दसं विमलं बुद्धं, सयम्भुं अपराजितं;

पधानं पहितत्तं तं, झायिं झानरतं वसिं [इसिं (स्या.)].

२६. ‘‘सब्बकामसमिद्धिञ्च, ओघतिण्णमनासवं;

दिस्वा पसन्नो सुमनो, अब्भञ्जनमदासहं.

२७. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, अब्भञ्जनस्सिदं फलं.

२८. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

२९. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा अब्भञ्जनदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

अब्भञ्जनदायकत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.