३. सरणगमनियत्थेरअपदानं

१९. ‘‘आरुहिम्ह तदा नावं, भिक्खु चाजीविको चहं;

नावाय भिज्जमानाय, भिक्खु मे सरणं अदा.

२०. ‘‘एकतिंसे इतो कप्पे, यं सो मे सरणं अदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, सरणगमने फलं.

२१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

२२. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

२३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सरणगमनियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

सरणगमनियत्थेरस्सापदानं ततियं.