१. तिणमुट्ठिदायकत्थेरअपदानं

१. ‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, लम्बको नाम पब्बतो;

तत्थेव तिस्सो [तत्थोपतिस्सो (सी. पी. क.)] सम्बुद्धो, अब्भोकासम्हि चङ्कमि.

२. ‘‘मिगलुद्दो पुरे आसिं, अरञ्ञे कानने अहं;

दिस्वान तं देवदेवं, तिणमुट्ठिमदासहं.

३. ‘‘निसीदनत्थं बुद्धस्स, दत्वा चित्तं पसादयिं;

सम्बुद्धं अभिवादेत्वा, पक्कामिं [पक्कमिं (क.)] उत्तरामुखो.

४. ‘‘अचिरं गतमत्तस्स [गतमत्तं मं (सी. स्या.)], मिगराजा अपोथयि [अहेठयि (सी. स्या. पी.)];

सीहेन पोथितो [पातितो (सी. पी.), घाटितो (स्या.)] सन्तो, तत्थ कालङ्कतो अहं.

५. ‘‘आसन्ने मे कतं कम्मं, बुद्धसेट्ठे अनासवे;

सुमुत्तो सरवेगोव, देवलोकमगच्छहं.

६. ‘‘यूपो तत्थ सुभो आसि, पुञ्ञकम्माभिनिम्मितो;

सहस्सकण्डो सतभेण्डु, धजालु हरितामयो.

७. ‘‘पभा निद्धावते तस्स, सतरंसीव उग्गतो;

आकिण्णो देवकञ्ञाहि, आमोदिं कामकामिहं.

८. ‘‘देवलोका चवित्वान, सुक्कमूलेन चोदितो;

आगन्त्वान मनुस्सत्तं, पत्तोम्हि आसवक्खयं.

९. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, निसीदनमदासहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, तिणमुट्ठे इदं फलं.

१०. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

११. ‘‘स्वागतं वत मे आसि, मम बुद्धस्स सन्तिके;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

१२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तिणमुट्ठिदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

तिणमुट्ठिदायकत्थेरस्सापदानं पठमं.