९. सुभद्दत्थेरअपदानं

१०१. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो;

जनतं उद्धरित्वान, निब्बायति महायसो.

१०२. ‘‘निब्बायन्ते च सम्बुद्धे, दससहस्सि कम्पथ;

जनकायो महा आसि, देवा सन्निपतुं तदा.

१०३. ‘‘चन्दनं पूरयित्वान, तगरामल्लिकाहि च;

हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, आरोपयिं [आलेपेसिं (सी.), आरोपेसिं (स्या.)] नरुत्तमं.

१०४. ‘‘मम सङ्कप्पमञ्ञाय, सत्था लोके अनुत्तरो;

निपन्नकोव सम्बुद्धो, इमा गाथा अभासथ.

१०५. ‘‘‘यो मे पच्छिमके काले, गन्धमालेन [गन्धमल्लेन (स्या. क.) नपुंसकेकत्तं मनसिकातब्बं] छादयि;

तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.

१०६. ‘‘‘इतो चुतो अयं पोसो, तुसितकायं गमिस्सति;

तत्थ रज्जं करित्वान, निम्मानं सो गमिस्सति.

१०७. ‘‘‘एतेनेव उपायेन, दत्वा मालं [मल्यं (सी.), मल्लं (स्या. क.)] वरुत्तमं;

सककम्माभिरद्धो सो, सम्पत्तिं अनुभोस्सति.

१०८. ‘‘‘पुनापि तुसिते काये, निब्बत्तिस्सतियं नरो;

तम्हा काया चवित्वान, मनुस्सत्तं गमिस्सति.

१०९. ‘‘‘सक्यपुत्तो महानागो, अग्गो लोके सदेवके;

बोधयित्वा बहू सत्ते, निब्बायिस्सति चक्खुमा.

११०. ‘‘‘तदा सोपगतो सन्तो, सुक्कमूलेन चोदितो;

उपसङ्कम्म सम्बुद्धं, पञ्हं पुच्छिस्सति तदा.

१११. ‘‘‘हासयित्वान सम्बुद्धो, सब्बञ्ञू लोकनायको;

पुञ्ञकम्मं परिञ्ञाय, सच्चानि विवरिस्सति.

११२. ‘‘‘आरद्धो च अयं पञ्हो, तुट्ठो एकग्गमानसो;

सत्थारं अभिवादेत्वा, पब्बज्जं याचयिस्सति.

११३. ‘‘‘पसन्नमानसं दिस्वा, सककम्मेन तोसितं;

पब्बाजेस्सति सो बुद्धो, अग्गमग्गस्स कोविदो.

११४. ‘‘‘वायमित्वानयं पोसो, सम्मासम्बुद्धसासने;

सब्बासवे परिञ्ञाय, निब्बायिस्सतिनासवो’.

पञ्चमभाणवारं.

११५. ‘‘पुब्बकम्मेन संयुत्तो, एकग्गो सुसमाहितो;

बुद्धस्स ओरसो पुत्तो, धम्मजोम्हि सुनिम्मितो.

११६. ‘‘धम्मराजं उपगम्म, अपुच्छिं पञ्हमुत्तमं;

कथयन्तो च मे पञ्हं, धम्मसोतं उपानयि.

११७. ‘‘तस्साहं धम्ममञ्ञाय, विहासिं सासने रतो;

सब्बासवे परिञ्ञाय, विहरामि अनासवो.

११८. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, जलजुत्तमनायको;

निब्बायि अनुपादानो, दीपोव तेलसङ्खया.

११९. ‘‘सत्तयोजनिकं आसि, थूपञ्च रतनामयं;

धजं तत्थ अपूजेसिं, सब्बभद्दं मनोरमं.

१२०. ‘‘कस्सपस्स च बुद्धस्स, तिस्सो नामग्गसावको;

पुत्तो मे ओरसो आसि, दायादो जिनसासने.

१२१. ‘‘तस्स हीनेन मनसा, वाचं भासिं अभद्दकं;

तेन कम्मविपाकेन, पच्छा मे आसि भद्दकं [पच्छिमे अद्दसं जिनं (सी.)].

१२२. ‘‘उपवत्तने सालवने, पच्छिमे सयने मुनि;

पब्बाजेसि महावीरो, हितो कारुणिको जिनो.

१२३. ‘‘अज्जेव दानि पब्बज्जा, अज्जेव उपसम्पदा;

अज्जेव परिनिब्बानं, सम्मुखा द्विपदुत्तमे.

१२४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सुभद्दो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सुभद्दत्थेरस्सापदानं नवमं.