१०. चुन्दत्थेरअपदानं
१२५. ‘‘सिद्धत्थस्स भगवतो, लोकजेट्ठस्स तादिनो;
अग्घियं कारयित्वान, जातिपुप्फेहि छादयिं.
१२६. ‘‘निट्ठापेत्वान तं पुप्फं, बुद्धस्स उपनामयिं;
पुप्फावसेसं पग्गय्ह, बुद्धस्स अभिरोपयिं.
१२७. ‘‘कञ्चनग्घियसङ्कासं, बुद्धं लोकग्गनायकं;
पसन्नचित्तो सुमनो, पुप्फग्घियमुपानयिं.
१२८. ‘‘वितिण्णकङ्खो सम्बुद्धो, तिण्णोघेहि पुरक्खतो;
भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.
१२९. ‘‘‘दिब्बगन्धं पवायन्तं, यो मे पुप्फग्घियं अदा;
तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.
१३०. ‘‘‘इतो चुतो अयं पोसो, देवसङ्घपुरक्खतो;
जातिपुप्फेहि परिकिण्णो, देवलोकं गमिस्सति.
१३१. ‘‘‘उब्बिद्धं भवनं तस्स, सोवण्णञ्च मणीमयं;
ब्यम्हं पातुभविस्सति, पुञ्ञकम्मप्पभावितं.
१३२. ‘‘‘चतुसत्ततिक्खत्तुं सो, देवरज्जं करिस्सति;
अनुभोस्सति सम्पत्तिं, अच्छराहि पुरक्खतो.
१३३. ‘‘‘पथब्या रज्जं तिसतं, वसुधं आवसिस्सति;
पञ्चसत्ततिक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती भविस्सति.
१३४. ‘‘‘दुज्जयो नाम नामेन, हेस्सति मनुजाधिपो;
अनुभोत्वान तं पुञ्ञं, सककम्मं अपस्सितो [सककम्मूपसंहितो (स्या.)].
१३५. ‘‘‘विनिपातं अगन्त्वान, मनुस्सत्तं गमिस्सति;
हिरञ्ञं तस्स [हिरञ्ञस्स च (सी. क.)] निचितं, कोटिसतमनप्पकं.
१३६. ‘‘‘निब्बत्तिस्सति योनिम्हि, ब्राह्मणे सो भविस्सति;
वङ्गन्तस्स सुतो धीमा, सारिया ओरसो पियो.
१३७. ‘‘‘सो च पच्छा पब्बजित्वा, अङ्गीरसस्स सासने;
चूळचुन्दोति [चूलचुन्दोति (सी.)] नामेन, हेस्सति सत्थु सावको.
१३८. ‘‘‘सामणेरोव सो सन्तो, खीणासवो भविस्सति;
सब्बासवे परिञ्ञाय, निब्बायिस्सतिनासवो’.
१३९. ‘‘उपट्ठहिं महावीरं, अञ्ञे च पेसले बहू;
भातरं मे चुपट्ठासिं, उत्तमत्थस्स पत्तिया.
१४०. ‘‘भातरं मे उपट्ठित्वा, धातुं पत्तम्हि ओहिय [ओपिय (सी.), ओचिय (स्या.)];
सम्बुद्धं उपनामेसिं, लोकजेट्ठं नरासभं.
१४१. ‘‘उभो हत्थेहि पग्गय्ह, बुद्धो लोके सदेवके;
सन्दस्सयन्तो तं धातुं, कित्तयि अग्गसावकं.
१४२. ‘‘चित्तञ्च सुविमुत्तं मे, सद्धा मय्हं पतिट्ठिता;
सब्बासवे परिञ्ञाय, विहरामि अनासवो.
१४३. ‘‘पटिसम्भिदानुप्पत्ता, विमोक्खापि च फस्सिता [पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे (स्या.)];
छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा चुन्दो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
चुन्दत्थेरस्सापदानं दसमं.
उपालिवग्गो पञ्चमो.