८. चङ्कमनदायकत्थेरअपदानं

९३. ‘‘अत्थदस्सिस्स मुनिनो, लोकजेट्ठस्स तादिनो;

इट्ठकाहि चिनित्वान, चङ्कमं कारयिं अहं.

९४. ‘‘उच्चतो पञ्चरतनं, चङ्कमं साधुमापितं;

आयामतो हत्थसतं, भावनीय्यं मनोरमं.

९५. ‘‘पटिग्गहेसि भगवा, अत्थदस्सी नरुत्तमो;

हत्थेन पुलिनं गय्ह, इमा गाथा अभासथ.

९६. ‘‘‘इमिना पुलिनदानेन, चङ्कमं सुकतेन च;

सत्तरतनसम्पन्नं, पुलिनं अनुभोस्सति.

९७. ‘‘‘तीणि कप्पानि देवेसु, देवरज्जं करिस्सति;

अनुभोस्सति सम्पत्तिं, अच्छराहि पुरक्खतो.

९८. ‘‘‘मनुस्सलोकमागन्त्वा, राजा रट्ठे भविस्सति;

तिक्खत्तुं चक्कवत्ती च, महिया सो भविस्सति’.

९९. ‘‘अट्ठारसे कप्पसते, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, चङ्कमस्स इदं फलं.

१००. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा चङ्कमनदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

चङ्कमनदायकत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.