८. तरणियत्थेरअपदानं

१४८. ‘‘अत्थदस्सी तु भगवा, सयम्भू लोकनायको;

विनता नदिया तीरं [तीरे (स्या. पी. क.)], उपागच्छि तथागतो.

१४९. ‘‘उदका अभिनिक्खम्म, कच्छपो वारिगोचरो;

बुद्धं तारेतुकामोहं, उपेसिं लोकनायकं.

१५०. ‘‘‘अभिरूहतु मं बुद्धो, अत्थदस्सी महामुनि;

अहं तं तारयिस्सामि, दुक्खस्सन्तकरो तुवं’.

१५१. ‘‘मम सङ्कप्पमञ्ञाय, अत्थदस्सी महायसो;

अभिरूहित्वा मे पिट्ठिं, अट्ठासि लोकनायको.

१५२. ‘‘यतो सरामि अत्तानं, यतो पत्तोस्मि विञ्ञुतं;

सुखं मे तादिसं नत्थि, फुट्ठे पादतले यथा.

१५३. ‘‘उत्तरित्वान सम्बुद्धो, अत्थदस्सी महायसो;

नदीतीरम्हि ठत्वान, इमा गाथा अभासथ.

१५४. ‘‘‘यावता वत्तते चित्तं, गङ्गासोतं तरामहं;

अयञ्च कच्छपो राजा, तारेसि मम पञ्ञवा.

१५५. ‘‘‘इमिना बुद्धतरणेन, मेत्तचित्तवताय च;

अट्ठारसे कप्पसते, देवलोके रमिस्सति.

१५६. ‘‘‘देवलोका इधागन्त्वा, सुक्कमूलेन चोदितो;

एकासने निसीदित्वा, कङ्खासोतं तरिस्सति.

१५७. ‘‘‘यथापि भद्दके खेत्ते, बीजं अप्पम्पि रोपितं;

सम्माधारे पवच्छन्ते, फलं तोसेति कस्सकं [कस्सके (स्या.)].

१५८. ‘‘‘तथेविदं बुद्धखेत्तं, सम्मासम्बुद्धदेसितं;

सम्माधारे पवच्छन्ते, फलं मं तोसयिस्सति’.

१५९. ‘‘पधानपहितत्तोम्हि, उपसन्तो निरूपधि;

सब्बासवे परिञ्ञाय, विहरामि अनासवो.

१६०. ‘‘अट्ठारसे कप्पसते, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, तरणाय इदं फलं.

१६१. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१६२. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१६३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तरणियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

तरणियत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.