७. पुलिनुप्पादकत्थेरअपदानं

१११. ‘‘पब्बते हिमवन्तम्हि, देवलो नाम तापसो;

तत्थ मे चङ्कमो आसि, अमनुस्सेहि मापितो.

११२. ‘‘जटाभारेन [जटाभारस्स (स्या. क.)] भरितो, कमण्डलुधरो सदा;

उत्तमत्थं गवेसन्तो, विपिना निक्खमिं तदा.

११३. ‘‘चुल्लासीतिसहस्सानि, सिस्सा मय्हं उपट्ठहुं;

सककम्माभिपसुता, वसन्ति विपिने तदा.

११४. ‘‘अस्समा अभिनिक्खम्म, अकं पुलिनचेतियं;

नानापुप्फं समानेत्वा, तं चेतियमपूजयिं.

११५. ‘‘तत्थ चित्तं पसादेत्वा, अस्समं पविसामहं;

सब्बे सिस्सा समागन्त्वा, एतमत्थं पुच्छिंसु मं [एतमत्थमपुच्छु मं (सी.), एतमत्तं अपुच्छिंसु (स्या. क.)].

११६. ‘‘‘पुलिनेन कतो थूपो [कतो थूपे (सी.)], यं त्वं देव [देवं (सी. पी.)] मस्सति;

मयम्पि ञातुमिच्छाम, पुट्ठो आचिक्ख नो तुवं’.

११७. ‘‘‘निद्दिट्ठा नु [निद्दिट्ठा नो (सी. पी.), दिट्ठानो वो (स्या.)] मन्तपदे, चक्खुमन्तो महायसा;

ते खो अहं नमस्सामि, बुद्धसेट्ठे महायसे’.

११८. ‘‘‘कीदिसा ते महावीरा, सब्बञ्ञू लोकनायका;

कथंवण्णा कथंसीला, कीदिसा ते महायसा’.

११९. ‘‘‘बात्तिंसलक्खणा बुद्धा, चत्तालीसदिजापि च;

नेत्ता गोपखुमा तेसं, जिञ्जुका फलसन्निभा.

१२०. ‘‘‘गच्छमाना च ते बुद्धा, युगमत्तञ्च पेक्खरे;

न तेसं जाणु नदति, सन्धिसद्दो न सुय्यति.

१२१. ‘‘‘गच्छमाना च सुगता, उद्धरन्ताव गच्छरे;

पठमं दक्खिणं पादं, बुद्धानं एस धम्मता.

१२२. ‘‘‘असम्भीता च ते बुद्धा, मिगराजाव केसरी;

नेवुक्कंसेन्ति अत्तानं, नो च वम्भेन्ति पाणिनं.

१२३. ‘‘‘मानावमानतो मुत्ता, समा सब्बेसु पाणिसु;

अनत्तुक्कंसका बुद्धा, बुद्धानं एस धम्मता.

१२४. ‘‘‘उप्पज्जन्ता च सम्बुद्धा, आलोकं दस्सयन्ति ते;

छप्पकारं पकम्पेन्ति, केवलं वसुधं इमं.

१२५. ‘‘‘पस्सन्ति निरयञ्चेते, निब्बाति निरयो तदा;

पवस्सति महामेघो, बुद्धानं एस धम्मता.

१२६. ‘‘‘ईदिसा ते महानागा, अतुला च [ते (स्या. क.)] महायसा;

वण्णतो अनतिक्कन्ता, अप्पमेय्या तथागता’.

१२७. ‘‘‘अनुमोदिंसु मे वाक्यं, सब्बे सिस्सा सगारवा;

तथा च पटिपज्जिंसु, यथासत्ति यथाबलं’.

१२८. ‘‘पटिपूजेन्ति पुलिनं, सककम्माभिलासिनो;

सद्दहन्ता मम वाक्यं, बुद्धसक्कतमानसा [बुद्धत्तगतमानसा (सी. स्या. पी.)].

१२९. ‘‘तदा चवित्वा तुसिता, देवपुत्तो महायसो;

उप्पज्जि मातुकुच्छिम्हि, दससहस्सि कम्पथ.

१३०. ‘‘अस्समस्साविदूरम्हि, चङ्कमम्हि ठितो अहं;

सब्बे सिस्सा समागन्त्वा, आगच्छुं मम सन्तिके.

१३१. ‘‘उसभोव मही नदति, मिगराजाव कूजति;

सुसुमारोव [सुंसुमारोव (सी. स्या. पी.)] सळति, किं विपाको भविस्सति.

१३२. ‘‘यं पकित्तेमि सम्बुद्धं, सिकताथूपसन्तिके;

सो दानि भगवा सत्था, मातुकुच्छिमुपागमि.

१३३. ‘‘तेसं धम्मकथं वत्वा, कित्तयित्वा महामुनिं;

उय्योजेत्वा सके सिस्से, पल्लङ्कमाभुजिं अहं.

१३४. ‘‘बलञ्च वत मे खीणं, ब्याधिना [ब्याधितो (सी. स्या. पी. क.)] परमेन तं;

बुद्धसेट्ठं सरित्वान, तत्थ कालङ्कतो [कालकतो (सी. पी.)] अहं.

१३५. ‘‘सब्बे सिस्सा समागन्त्वा, अकंसु चितकं तदा;

कळेवरञ्च मे गय्ह, चितकं अभिरोपयुं.

१३६. ‘‘चितकं परिवारेत्वा, सीसे कत्वान अञ्जलिं;

सोकसल्लपरेता ते, विक्कन्दिंसु समागता.

१३७. ‘‘तेसं लालप्पमानानं, अगमं चितकं तदा;

‘अहं आचरियो तुम्हं, मा सोचित्थ सुमेधसा.

१३८. ‘‘‘सदत्थे वायमेय्याथ, रत्तिन्दिवमतन्दिता;

मा वो पमत्ता अहुत्थ [अहुवत्थ (सी.)], खणो वो पटिपादितो’.

१३९. ‘‘सके सिस्सेनुसासित्वा, देवलोकं पुनागमिं;

अट्ठारस च कप्पानि, देवलोके रमामहं.

१४०. ‘‘सतानं पञ्चक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं;

अनेकसतक्खत्तुञ्च, देवरज्जमकारयिं.

१४१. ‘‘अवसेसेसु कप्पेसु, वोकिण्णो [वोकिण्णं (सी. स्या. क.)] संसरिं अहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, उप्पादस्स इदं फलं [पुलिनपूजायिदं फलं (सी.)].

१४२. ‘‘यथा कोमुदिके मासे, बहू पुप्फन्ति पादपा;

तथेवाहम्पि समये, पुप्फितोम्हि महेसिना.

१४३. ‘‘वीरियं मे धुरधोरय्हं, योगक्खेमाधिवाहनं;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

१४४. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं बुद्धमभिकित्तयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, कित्तनाय इदं फलं.

१४५. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१४६. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१४७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा पुलिनुप्पादको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

पुलिनुप्पादकत्थेरस्सापदानं सत्तमं.