४. ञाणथविकत्थेरअपदानं

४६. ‘‘दक्खिणे हिमवन्तस्स, सुकतो अस्समो मम;

उत्तमत्थं गवेसन्तो, वसामि विपिने तदा.

४७. ‘‘लाभालाभेन सन्तुट्ठो, मूलेन च फलेन च;

अन्वेसन्तो आचरियं, वसामि एकको अहं.

४८. ‘‘सुमेधो नाम सम्बुद्धो, लोके उप्पज्जि तावदे;

चतुसच्चं पकासेति, उद्धरन्तो महाजनं.

४९. ‘‘नाहं सुणोमि सम्बुद्धं, नपि मे कोचि संसति [भासति (सी.), सासति (स्या. पी.)];

अट्ठवस्से अतिक्कन्ते, अस्सोसिं लोकनायकं.

५०. ‘‘अग्गिदारुं नीहरित्वा, सम्मज्जित्वान अस्समं;

खारिभारं गहेत्वान, निक्खमिं विपिना अहं.

५१. ‘‘एकरत्तिं वसन्तोहं, गामेसु निगमेसु च;

अनुपुब्बेन चन्दवतिं, तदाहं उपसङ्कमिं.

५२. ‘‘भगवा तम्हि समये, सुमेधो लोकनायको;

उद्धरन्तो बहू सत्ते, देसेति अमतं पदं.

५३. ‘‘जनकायमतिक्कम्म, वन्दित्वा जिनसागरं;

एकंसं अजिनं कत्वा, सन्थविं लोकनायकं.

५४. ‘‘‘तुवं सत्था च केतु च, धजो यूपो च पाणिनं;

परायनो [परायणो (सी. पी.)] पतिट्ठा च, दीपो च द्विपदुत्तमो.

एकवीसतिमं भाणवारं.

५५. ‘‘‘नेपुञ्ञो दस्सने वीरो, तारेसि जनतं तुवं;

नत्थञ्ञो तारको लोके, तवुत्तरितरो मुने.

५६. ‘‘‘सक्का थेवे [हवे (सी. पी.) भवे (स्या. क.)] कुसग्गेन, पमेतुं सागरुत्तमे [सागरुत्तमो (सी. स्या. पी.)];

नत्वेव तव सब्बञ्ञु, ञाणं सक्का पमेतवे.

५७. ‘‘‘तुलदण्डे [तुलमण्डले (सी. पी.)] ठपेत्वान, महिं [मही (स्या. पी.)] सक्का धरेतवे;

नत्वेव तव पञ्ञाय, पमाणमत्थि चक्खुम.

५८. ‘‘‘आकासो मिनितुं सक्का, रज्जुया अङ्गुलेन वा;

नत्वेव तव सब्बञ्ञु, सीलं सक्का पमेतवे.

५९. ‘‘‘महासमुद्दे उदकं, आकासो च वसुन्धरा;

परिमेय्यानि एतानि, अप्पमेय्योसि चक्खुम’.

६०. ‘‘छहि गाथाहि सब्बञ्ञुं, कित्तयित्वा महायसं;

अञ्जलिं पग्गहेत्वान, तुण्ही अट्ठासहं तदा.

६१. ‘‘यं वदन्ति सुमेधोति, भूरिपञ्ञं सुमेधसं;

भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.

६२. ‘‘‘यो मे ञाणं पकित्तेसि, विप्पसन्नेन चेतसा;

तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.

६३. ‘‘‘सत्तसत्तति कप्पानि, देवलोके रमिस्सति;

सहस्सक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जं करिस्सति.

६४. ‘‘‘अनेकसतक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती भविस्सति;

पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.

६५. ‘‘‘देवभूतो मनुस्सो वा, पुञ्ञकम्मसमाहितो;

अनूनमनसङ्कप्पो, तिक्खपञ्ञो भविस्सति’.

६६. ‘‘तिंसकप्पसहस्सम्हि, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

६७. ‘‘अगारा अभिनिक्खम्म, पब्बजिस्सति किञ्चनो;

जातिया सत्तवस्सेन, अरहत्तं फुसिस्सति.

६८. ‘‘यतो सरामि अत्तानं, यतो पत्तोस्मि सासनं;

एत्थन्तरे न जानामि, चेतनं अमनोरमं.

६९. ‘‘संसरित्वा भवे सब्बे, सम्पत्तानुभविं अहं;

भोगे मे ऊनता नत्थि, फलं ञाणस्स थोमने.

७०. ‘‘तियग्गी निब्बुता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

सब्बासवा परिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.

७१. ‘‘तिंसकप्पसहस्सम्हि, यं ञाणमथविं अहं [मभिथोमयिं (सी. पी.), मभिथोमहं (स्या.)];

दुग्गतिं नाभिजानामि, फलं ञाणस्स थोमने.

७२. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

७३. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

७४. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा ञाणथविको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

ञाणथविकत्थेरस्सापदानं चतुत्थं.