५. चन्दनमालियत्थेरअपदानं

७५. ‘‘पञ्च कामगुणे हित्वा, पियरूपे मनोरमे;

असीतिकोटियो हित्वा, पब्बजिं अनगारियं.

७६. ‘‘पब्बजित्वान कायेन, पापकम्मं विवज्जयिं;

वचीदुच्चरितं हित्वा, नदीकूले वसामहं.

७७. ‘‘एककं मं विहरन्तं, बुद्धसेट्ठो उपागमि;

नाहं जानामि बुद्धोति, अकासिं पटिसन्थरं [पटिसन्धारं (क.)].

७८. ‘‘करित्वा पटिसन्थारं, नामगोत्तमपुच्छहं;

‘देवतानुसि गन्धब्बो, अदु सक्को पुरिन्ददो.

७९. ‘‘‘को वा त्वं कस्स वा पुत्तो, महाब्रह्मा इधागतो;

विरोचेसि दिसा सब्बा, उदयं सूरियो यथा.

८०. ‘‘‘सहस्सारानि चक्कानि, पादे दिस्सन्ति मारिस;

को वा त्वं कस्स वा पुत्तो, कथं जानेमु तं मयं;

नामगोत्तं पवेदेहि, संसयं अपनेहि मे’.

८१. ‘‘‘नम्हि देवो न गन्धब्बो, नम्हि [नापि (सी.)] सक्को पुरिन्ददो;

ब्रह्मभावो च मे नत्थि, एतेसं उत्तमो अहं.

८२. ‘‘‘अतीतो विसयं तेसं, दालयिं कामबन्धनं;

सब्बे किलेसे झापेत्वा, पत्तो सम्बोधिमुत्तमं’.

८३. ‘‘तस्स वाचं सुणित्वाहं, इदं वचनमब्रविं;

‘यदि बुद्धोति सब्बञ्ञू, निसीद त्वं महामुने.

८४. ‘तमहं पूजयिस्सामि, दुक्खस्सन्तकरो तुवं’;

‘‘पत्थरित्वा जिनचम्मं, अदासि सत्थुनो अहं.

८५. ‘‘निसीदि तत्थ भगवा, सीहोव गिरिगब्भरे;

खिप्पं पब्बतमारुय्ह, अम्बस्स फलमग्गहिं.

८६. ‘‘सालकल्याणिकं पुप्फं, चन्दनञ्च महारहं;

खिप्पं पग्गय्ह तं सब्बं, उपेत्वा लोकनायकं.

८७. ‘‘फलं बुद्धस्स दत्वान, सालपुप्फमपूजयिं;

चन्दनं अनुलिम्पित्वा, अवन्दिं सत्थुनो अहं.

८८. ‘‘पसन्नचित्तो सुमनो, विपुलाय च पीतिया;

अजिनम्हि निसीदित्वा, सुमेधो लोकनायको.

८९. ‘‘मम कम्मं पकित्तेसि, हासयन्तो ममं तदा;

‘इमिना फलदानेन, गन्धमालेहि चूभयं.

९०. ‘‘‘पञ्चवीसे कप्पसते, देवलोके रमिस्सति;

अनूनमनसङ्कप्पो, वसवत्ती भविस्सति.

९१. ‘‘‘छब्बीसतिकप्पसते, मनुस्सत्तं गमिस्सति;

भविस्सति चक्कवत्ती, चातुरन्तो महिद्धिको.

९२. ‘‘‘वेभारं नाम नगरं, विस्सकम्मेन मापितं;

हेस्सति सब्बसोवण्णं, नानारतनभूसितं.

९३. ‘‘‘एतेनेव उपायेन, संसरिस्सति सो भवे [योनिसो (स्या. पी.)];

सब्बत्थ पूजितो हुत्वा, देवत्ते अथ मानुसे.

९४. ‘‘‘पच्छिमे भवे सम्पत्ते, ब्रह्मबन्धु भविस्सति;

अगारा अभिनिक्खम्म, अनगारी भविस्सति;

अभिञ्ञापारगू हुत्वा, निब्बायिस्सतिनासवो’.

९५. ‘‘इदं वत्वान सम्बुद्धो, सुमेधो लोकनायको;

मम निज्झायमानस्स, पक्कामि अनिलञ्जसे.

९६. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

९७. ‘‘तुसिततो चवित्वान, निब्बत्तिं मातुकुच्छियं;

भोगे मे ऊनता नत्थि, यम्हि गब्भे वसामहं.

९८. ‘‘मातुकुच्छिगते मयि, अन्नपानञ्च भोजनं;

मातुया मम छन्देन, निब्बत्तति यदिच्छकं.

९९. ‘‘जातिया पञ्चवस्सेन, पब्बजिं अनगारियं;

ओरोपितम्हि केसम्हि, अरहत्तमपापुणिं.

१००. ‘‘पुब्बकम्मं गवेसन्तो, ओरेन नाद्दसं अहं;

तिंसकप्पसहस्सम्हि, मम कम्ममनुस्सरिं.

१०१. ‘‘नमो ते पुरिसाजञ्ञ, नमो ते पुरिसुत्तम;

तव सासनमागम्म, पत्तोम्हि अचलं पदं.

१०२. ‘‘तिंसकप्पसहस्सम्हि, यं बुद्धमभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

१०३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१०४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१०५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा चन्दनमालियो थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

चन्दनमालियत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.