३. भिसदायकत्थेरअपदानं

२७. ‘‘ओगय्ह यं [ओगय्हाहं (सी. स्या. पी.)] पोक्खरणिं, नानाकुञ्जरसेवितं;

उद्धरामि भिसं तत्थ, घासहेतु [असनहेतु (स्या.)] अहं तदा.

२८. ‘‘भगवा तम्हि समये, पदुमुत्तरसव्हयो;

रत्तम्बरधरो [रत्तकम्बलधरो (स्या.)] बुद्धो, गच्छति अनिलञ्जसे.

२९. ‘‘धुनन्तो पंसुकूलानि, सद्दमस्सोसहं तदा;

उद्धं निज्झायमानोहं, अद्दसं लोकनायकं.

३०. ‘‘तत्थेव ठितको सन्तो, आयाचिं लोकनायकं;

मधुं भिसेहि सवति, खीरं सप्पिं मुळालिभि.

३१. ‘‘पटिग्गण्हातु मे बुद्धो, अनुकम्पाय चक्खुमा;

ततो कारुणिको सत्था, ओरुहित्वा महायसो.

३२. ‘‘पटिग्गण्हि ममं भिक्खं, अनुकम्पाय चक्खुमा;

पटिग्गहेत्वा सम्बुद्धो, अका मे अनुमोदनं.

३३. ‘‘‘सुखी होतु [होहि (सी. स्या. पी. क.)] महापुञ्ञ, गति तुय्हं समिज्झतु;

इमिना भिसदानेन, लभस्सु विपुलं सुखं’.

३४. ‘‘इदं वत्वान सम्बुद्धो, जलजुत्तमनामको;

भिक्खमादाय सम्बुद्धो, अम्बरेनागमा जिनो.

३५. ‘‘ततो भिसं गहेत्वान, आगच्छिं मम अस्समं;

भिसं रुक्खे लगेत्वान [लग्गित्वान (स्या. क.)], मम दानमनुस्सरिं.

३६. ‘‘महावातो वुट्ठहित्वा, सञ्चालेसि वनं तदा;

आकासो अभिनादित्थ, असनिया फलन्तिया.

३७. ‘‘ततो मे असनिपातो, मत्थके निपती तदा;

सोहं निसिन्नको सन्तो, तत्थ कालङ्कतो अहुं.

३८. ‘‘पुञ्ञकम्मेन संयुत्तो, तुसितं उपपज्जहं;

कळेवरं मे पतितं, देवलोके रमिं अहं.

३९. ‘‘छळसीतिसहस्सानि, नारियो समलङ्कता;

सायपातं [सायं पातं (स्या. क.)] उपट्ठन्ति, भिसदानस्सिदं फलं.

४०. ‘‘मनुस्सयोनिमागन्त्वा, सुखितो होमहं सदा;

भोगे मे ऊनता नत्थि, भिसदानस्सिदं फलं.

४१. ‘‘अनुकम्पितको तेन, देवदेवेन तादिना;

सब्बासवा परिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.

४२. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं भिसं [भिक्खं (सब्बत्थ)] अददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, भिसदानस्सिदं फलं.

४३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

४४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

४५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा भिसदायको थेरो इमा गाथायो

अभासित्थाति.

भिसदायकत्थेरस्सापदानं ततियं.