८. यागुदायकत्थेरअपदानं

१४९. ‘‘अतिथिं [अतीतं (क.)] मे गहेत्वान, अगच्छिं गामकं तदा;

सम्पुण्णनदिकं दिस्वा, सङ्घारामं उपागमिं.

१५०. ‘‘आरञ्ञका धुतधरा, झायिनो लूखचीवरा;

विवेकाभिरता धीरा, सङ्घारामे वसन्ति ते.

१५१. ‘‘गति तेसं उपच्छिन्ना, सुविमुत्तान तादिनं;

पिण्डाय ते न गच्छन्ति, ओरुद्धनदिताय हि [ओरुद्धनदिकायतिं (स्या.)].

१५२. ‘‘पसन्नचित्तो सुमनो, वेदजातो कतञ्जली;

तण्डुलं मे गहेत्वान, यागुदानं अदासहं.

१५३. ‘‘पञ्चन्नं यागुं दत्वान, पसन्नो सेहि पाणिभि;

सककम्माभिरद्धोहं, तावतिंसमगच्छहं.

१५४. ‘‘मणिमयञ्च मे ब्यम्हं, निब्बत्ति तिदसे गणे;

नारीगणेहि सहितो, मोदामि ब्यम्हमुत्तमे.

१५५. ‘‘तेत्तिंसक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जमकारयिं;

तिंसक्खत्तुं चक्कवत्ती, महारज्जमकारयिं.

१५६. ‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं;

देवलोके मनुस्से वा, अनुभोत्वा सयं [यसं (स्या.)] अहं.

१५७. ‘‘पच्छिमे भवे सम्पत्ते, पब्बजिं अनगारियं;

सह ओरोपिते केसे, सब्बं सम्पटिविज्झहं.

१५८. ‘‘खयतो वयतो चापि, सम्मसन्तो कळेवरं;

पुरे सिक्खापदादाना, अरहत्तमपापुणिं.

१५९. ‘‘सुदिन्नं मे दानवरं, वाणिज्जं सम्पयोजितं;

तेनेव यागुदानेन, पत्तोम्हि अचलं पदं.

१६०. ‘‘सोकं परिद्दवं ब्याधिं, दरथं चित्ततापनं;

नाभिजानामि उप्पन्नं, यागुदानस्सिदं फलं.

१६१. ‘‘यागुं सङ्घस्स दत्वान, पुञ्ञक्खेत्ते अनुत्तरे;

पञ्चानिसंसे अनुभोमि, अहो यागुसुयिट्ठता.

१६२. ‘‘अब्याधिता रूपवता, खिप्पं धम्मनिसन्तिता [निबुज्झिता (स्या.)];

लाभिता अन्नपानस्स, आयु पञ्चमकं मम.

१६३. ‘‘यो कोचि वेदं जनयं, सङ्घे यागुं ददेय्य सो;

इमानि पञ्च ठानानि, पटिगण्हेय्य पण्डितो.

१६४. ‘‘करणीयं कतं सब्बं, भवा उग्घाटिता मया;

सब्बासवा परिक्खीणा, नत्थि दानि पुनब्भवो.

१६५. ‘‘सो अहं विचरिस्सामि, गामा गामं पुरा पुरं;

नमस्समानो सम्बुद्धं, धम्मस्स च सुधम्मतं.

१६६. ‘‘तिंसकप्पसहस्सम्हि, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, यागुदानस्सिदं फलं.

१६७. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१६८. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१६९. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा यागुदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

यागुदायकत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.