७. उच्छङ्गपुप्फियत्थेरअपदानं

१४२. ‘‘नगरे बन्धुमतिया, अहोसिं मालिको तदा;

उच्छङ्गं पूरयित्वान, अगमं अन्तरापणं.

१४३. ‘‘भगवा तम्हि समये, भिक्खुसङ्घपुरक्खतो;

महता आनुभावेन, निय्याति लोकनायको.

१४४. ‘‘दिस्वान लोकपज्जोतं, विपस्सिं लोकतारणं;

पुप्फं पग्गय्ह उच्छङ्गा, बुद्धसेट्ठं अपूजयिं.

१४५. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं पुप्फमभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

१४६. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१४७. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१४८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा उच्छङ्गपुप्फियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

उच्छङ्गपुप्फियत्थेरस्सापदानं सत्तमं.