३. तिणसूलकछादनियत्थेरअपदानं

७९. ‘‘जातिं जरञ्च मरणं, पच्चवेक्खिं अहं तदा;

एकको अभिनिक्खम्म, पब्बजिं अनगारियं.

८०. ‘‘चरमानोनुपुब्बेन, गङ्गातीरं उपागमिं;

तत्थद्दसासिं पथविं, गङ्गातीरे समुन्नतं.

८१. ‘‘अस्समं तत्थ मापेत्वा, वसामि अस्समे अहं;

सुकतो चङ्कमो मय्हं, नानादिजगणायुतो.

८२. ‘‘ममुपेन्ति च विस्सत्था, कूजन्ति च मनोहरं;

रममानो सह तेहि, वसामि अस्समे अहं.

८३. ‘‘मम अस्समसामन्ता, मिगराजा चतुक्कमो;

आसया अभिनिक्खम्म, गज्जि सो असनी विय.

८४. ‘‘नदिते मिगराजे च, हासो मे उदपज्जथ;

मिगराजं गवेसन्तो, अद्दसं लोकनायकं.

८५. ‘‘दिस्वानाहं देवदेवं, तिस्सं लोकग्गनायकं;

हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, पूजयिं नागकेसरं.

८६. ‘‘उग्गच्छन्तंव सूरियं, सालराजंव पुप्फितं;

ओसधिंव विरोचन्तं, सन्थविं लोकनायकं.

८७. ‘‘‘तव ञाणेन सब्बञ्ञु, मोचेसिमं सदेवकं;

तवं आराधयित्वान, जातिया परिमुच्चरे.

८८. ‘‘‘अदस्सनेन सब्बञ्ञु, बुद्धानं सब्बदस्सिनं;

पतन्तिवीचिनिरयं, रागदोसेहि ओफुटा [ओत्थटा (स्या.)].

८९. ‘‘‘तव दस्सनमागम्म, सब्बञ्ञु लोकनायक;

पमुच्चन्ति भवा सब्बा, फुसन्ति अमतं पदं.

९०. ‘‘‘यदा बुद्धा चक्खुमन्तो, उप्पज्जन्ति पभङ्करा;

किलेसे झापयित्वान, आलोकं दस्सयन्ति ते’.

९१. ‘‘कित्तयित्वान सम्बुद्धं, तिस्सं लोकग्गनायकं;

हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, तिणसूलं अपूजयिं.

९२. ‘‘मम सङ्कप्पमञ्ञाय, तिस्सो लोकग्गनायको;

सकासने निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.

९३. ‘‘‘यो मं पुप्फेहि छादेसि, पसन्नो सेहि पाणिभि;

तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.

९४. ‘‘‘पञ्चवीसतिक्खत्तुं सो, देवरज्जं करिस्सति;

पञ्चसत्ततिक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती भविस्सति.

९५. ‘‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं;

तस्स कम्मनिस्सन्देन [कम्मस्स निस्सन्दो (सी. स्या. पी.)], पुप्फानं पूजनाय च [सो (स्या. पी.)].

९६. ‘‘‘सीसंन्हातो चयं पोसो, पुप्फमाकङ्खते यदि [सायं पातो चयं पोसो, पुप्फेहि मं अछादयि (स्या.)];

पुञ्ञकम्मेन संयुत्तं [संयुत्तो (सी. स्या. पी.)], पुरतो पातुभविस्सति.

९७. ‘‘‘यं यं इच्छति कामेहि, तं तं पातुभविस्सति;

सङ्कप्पं परिपूरेत्वा, निब्बायिस्सतिनासवो’.

अट्ठारसमं भाणवारं.

९८. ‘‘किलेसे झापयित्वान, सम्पजानो पतिस्सतो;

एकासने निसीदित्वा, अरहत्तमपापुणिं.

९९. ‘‘चङ्कमन्तो निपज्जन्तो, निसिन्नो उद वा ठितो;

बुद्धसेट्ठं सरित्वान, विहरामि अहं सदा.

१००. ‘‘चीवरे पिण्डपाते च, पच्चये सयनासने;

तत्थ मे ऊनता नत्थि, बुद्धपूजायिदं फलं.

१०१. ‘‘सो दानि पत्तो अमतं, सन्तं पदमनुत्तरं;

सब्बासवे परिञ्ञाय, विहरामि अनासवो.

१०२. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं पुप्फमभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धपूजायिदं फलं.

१०३. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१०४. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१०५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तिणसूलकछादनियो [तिणसूलिकछादनियो (क.)] थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

तिणसूलकछादनियत्थेरस्सापदानं ततियं.