६. नन्दकत्थेरअपदानं

१६१. ‘‘मिगलुद्दो पुरे आसिं, अरञ्ञे कानने अहं;

पसदं मिगमेसन्तो, सयम्भुं अद्दसं अहं [जिनं (सी.)].

१६२. ‘‘अनुरुद्धो नाम सम्बुद्धो, सयम्भू अपराजितो;

विवेककामो सो धीरो, वनमज्झोगही तदा.

१६३. ‘‘चतुदण्डे गहेत्वान, चतुट्ठाने ठपेसहं;

मण्डपं सुकतं कत्वा, पद्मपुप्फेहि छादयिं.

१६४. ‘‘मण्डपं छादयित्वान, सयम्भुं अभिवादयिं;

धनुं तत्थेव निक्खिप्प, पब्बजिं अनगारियं.

१६५. ‘‘नचिरं पब्बजितस्स [पब्बजितस्स अचिरं (सी.)], ब्याधि मे उदपज्जथ;

पुब्बकम्मं सरित्वान, तत्थ कालङ्कतो अहं.

१६६. ‘‘पुब्बकम्मेन संयुत्तो, तुसितं अगमासहं;

तत्थ सोण्णमयं ब्यम्हं, निब्बत्तति यदिच्छकं.

१६७. ‘‘सहस्सयुत्तं हयवाहिं, दिब्बयानमधिट्ठितो;

आरुहित्वान तं यानं, गच्छामहं यदिच्छकं.

१६८. ‘‘ततो मे निय्यमानस्स, देवभूतस्स मे सतो;

समन्ता योजनसतं, मण्डपो मे धरीयति.

१६९. ‘‘सयनेहं तुवट्टामि, अच्छन्ने [अच्चन्तं (सी.), अच्चन्त (पी.)] पुप्फसन्थते;

अन्तलिक्खा च पदुमा, वस्सन्ते निच्चकालिकं.

१७०. ‘‘मरीचिके फन्दमाने, तप्पमाने च आतपे;

न मं तापेति आतापो, मण्डपस्स इदं फलं.

१७१. ‘‘दुग्गतिं समतिक्कन्तो, अपाया पिहिता मम;

मण्डपे रुक्खमूले वा, सन्तापो मे न विज्जति.

१७२. ‘‘महीसञ्ञं अधिट्ठाय, लोणतोयं तरामहं;

तस्स मे सुकतं कम्मं, बुद्धपूजायिदं फलं.

१७३. ‘‘अपथम्पि [अब्भम्हि (स्या. क.)] पथं कत्वा, गच्छामि अनिलञ्जसे;

अहो मे सुकतं कम्मं, बुद्धपूजायिदं फलं.

१७४. ‘‘पुब्बेनिवासं जानामि, दिब्बचक्खु विसोधितं;

आसवा मे परिक्खीणा, बुद्धपूजायिदं फलं.

१७५. ‘‘जहिता पुरिमा जाति, बुद्धस्स ओरसो अहं;

दायादोम्हि च सद्धम्मे, बुद्धपूजायिदं फलं.

१७६. ‘‘आराधितोम्हि सुगतं, गोतमं सक्यपुङ्गवं;

धम्मधजो धम्मदायादो [धम्मादासो (क.)], बुद्धपूजायिदं फलं.

१७७. ‘‘उपट्ठित्वान सम्बुद्धं, गोतमं सक्यपुङ्गवं;

पारङ्गमनियं मग्गं, अपुच्छिं लोकनायकं.

१७८. ‘‘अज्झिट्ठो कथयी बुद्धो, गम्भीरं निपुणं पदं;

तस्साहं धम्मं सुत्वान, पत्तोम्हि आसवक्खयं.

१७९. ‘‘अहो मे सुकतं कम्मं, परिमुत्तोम्हि जातिया;

सब्बासवपरिक्खीणो, नत्थि दानि पुनब्भवो.

१८०. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

१८१. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

१८२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा नन्दको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

नन्दकत्थेरस्सापदानं छट्ठं.