१०. उदेनत्थेरअपदानं

३३०. ‘‘हिमवन्तस्साविदूरे, पदुमो नाम पब्बतो;

अस्समो सुकतो मय्हं, पण्णसाला सुमापिता.

३३१. ‘‘नदियो सन्दरे तत्थ, सुपतित्था मनोरमा;

अच्छोदका सीतजला, सन्दरे नदियो सदा.

३३२. ‘‘पाठीना पावुसा मच्छा, बलजा मुञ्जरोहिता;

सोभेन्ता नदियो एते, वसन्ति नदिया सदा.

३३३. ‘‘अम्बजम्बूहि सञ्छन्ना, करेरितिलका तथा;

उद्दालका पाटलियो, सोभेन्ति मम अस्समं.

३३४. ‘‘अङ्कोलका बिम्बिजाला, मायाकारी च पुप्फिता;

गन्धेन उपवायन्ता, सोभेन्ति मम अस्समं.

३३५. ‘‘अतिमुत्ता सत्तलिका, नागा साला च पुप्फिता;

दिब्बगन्धं सम्पवन्ता, सोभेन्ति मम अस्समं.

३३६. ‘‘कोसम्बा सळला नीपा, अट्ठङ्गापि च पुप्फिता [अट्ठङ्गा च सुपुप्फिता (सी.), कट्ठङ्गा च सुपुप्फिता (पी.)];

दिब्बगन्धं सम्पवन्ता, सोभेन्ति मम अस्समं.

३३७. ‘‘हरीतका आमलका, अम्बजम्बुविभीतका;

कोला भल्लातका बिल्ला, फलानि बहु अस्समे.

३३८. ‘‘कलम्बा कन्दली तत्थ, पुप्फन्ति मम अस्समे;

दिब्बगन्धं [दिब्बगन्धा (सी. स्या. पी.) एवं परत्थपि] सम्पवन्ता, सोभेन्ति मम अस्समं.

३३९. ‘‘असोकपिण्डिवारी च [असोकपिण्डी च वरी (सी. स्या.), असोकपिण्डी च वारी (पी.)], निम्बरुक्खा च पुप्फिता;

दिब्बगन्धं सम्पवन्ता, सोभेन्ति मम अस्समं.

३४०. ‘‘पुन्नागा गिरिपुन्नागा, तिमिरा तत्थ पुप्फिता;

दिब्बगन्धं सम्पवन्ता, सोभेन्ति मम अस्समं.

३४१. ‘‘निग्गुण्डी सिरिनिग्गुण्डी, चम्परुक्खेत्थ पुप्फिता;

दिब्बगन्धं सम्पवन्ता, सोभेन्ति मम अस्समं.

३४२. ‘‘अविदूरे पोक्खरणी, चक्कवाकूपकूजिता;

मन्दालकेहि सञ्छन्ना, पदुमुप्पलकेहि च.

३४३. ‘‘अच्छोदका सीतजला, सुपतित्था मनोरमा;

अच्छा फलिकसमाना, सोभेन्ति मम अस्समं.

३४४. ‘‘पदुमा पुप्फरे तत्थ, पुण्डरीका च उप्पला;

मन्दालकेहि सञ्छन्ना, सोभेन्ति मम अस्समं.

३४५. ‘‘पाठीना पावुसा मच्छा, बलजा मुञ्जरोहिता;

विचरन्ताव ते तत्थ, सोभेन्ति मम अस्समं.

३४६. ‘‘कुम्भीला सुसुमारा च, कच्छपा च गहा बहू;

ओगहा अजगरा च, सोभेन्ति मम अस्समं.

३४७. ‘‘पारेवता रविहंसा, चक्कवाका नदीचरा;

दिन्दिभा साळिका चेत्थ, सोभेन्ति मम अस्समं.

३४८. ‘‘नयिता अम्बगन्धी च, केतका तत्थ पुप्फिता;

दिब्बगन्धं सम्पवन्ता, सोभेन्ति मम अस्समं.

३४९. ‘‘सीहा ब्यग्घा च दीपी च, अच्छकोकतरच्छका;

अनुसञ्चरन्ता पवने, सोभेन्ति मम अस्समं.

३५०. ‘‘जटाभारेन भरिता, अजिनुत्तरवासना;

अनुसञ्चरन्ता पवने, सोभेन्ति मम अस्समं.

३५१. ‘‘अजिनानिधरा एते, निपका सन्तवुत्तिनो;

अप्पाहाराव ते सब्बे, सोभेन्ति मम अस्समं.

३५२. ‘‘खारिभारं गहेत्वान, अज्झोगय्ह वनं तदा;

मूलफलानि भुञ्जन्ता, वसन्ति अस्समे तदा.

३५३. ‘‘न ते दारुं आहरन्ति, उदकं पादधोवनं;

सब्बेसं आनुभावेन, सयमेवाहरीयति.

३५४. ‘‘चुल्लासीतिसहस्सानि, इसयेत्थ समागता;

सब्बेव झायिनो एते, उत्तमत्थगवेसका.

३५५. ‘‘तपस्सिनो ब्रह्मचारी, चोदेन्ता अप्पनाव ते;

अम्बरावचरा सब्बे, वसन्ति अस्समे तदा.

३५६. ‘‘पञ्चाहं सन्निपतन्ति, एकग्गा सन्तवुत्तिनो;

अञ्ञोञ्ञं अभिवादेत्वा, पक्कमन्ति दिसामुखा.

३५७. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;

तमन्धकारं विधमं, उप्पज्जि तावदे जिनो.

३५८. ‘‘मम अस्समसामन्ता, यक्खो आसि महिद्धिको;

सो मे संसित्थ सम्बुद्धं, जलजुत्तमनायकं.

३५९. ‘‘एस बुद्धो समुप्पन्नो, पदुमुत्तरो महामुनि;

खिप्पं गन्त्वान सम्बुद्धं, पयिरूपास मारिस.

३६०. ‘‘यक्खस्स वचनं सुत्वा, विप्पसन्नेन चेतसा;

अस्समं संसामेत्वान, निक्खमिं विपिना तदा.

३६१. ‘‘चेळेव डय्हमानम्हि, निक्खमित्वान अस्समा;

एकरत्तिं निवासेत्वा [निवसित्वा (सी.), निवासेन (?)], उपगच्छिं विनायकं.

३६२. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो;

चतुसच्चं पकासेन्तो, देसेसि अमतं पदं.

३६३. ‘‘सुफुल्लं पदुमं गय्ह, उपगन्त्वा महेसिनो;

पसन्नचित्तो सुमनो, बुद्धस्स अभिरोपयिं.

३६४. ‘‘पूजयित्वान सम्बुद्धं, जलजुत्तमनायकं;

एकंसं अजिनं कत्वा, सन्थविं लोकनायकं.

३६५. ‘‘येन ञाणेन सम्बुद्धो, वसतीह अनासवो;

तं ञाणं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.

३६६. ‘‘‘संसारसोतं छिन्दित्वा, तारेसि सब्बपाणिनं;

तव धम्मं सुणित्वान, तण्हासोतं तरन्ति ते.

३६७. ‘‘‘तुवं सत्था च केतु च, धजो यूपो च पाणिनं;

परायणो पतिट्ठा च, दीपो च द्विपदुत्तम [दिपदुत्तम (सी. स्या. पी.)].

३६८. ‘‘‘यावता गणिनो लोके, सत्थवाहा पवुच्चरे;

तुवं अग्गोसि सब्बञ्ञु, तव अन्तोगधाव ते.

३६९. ‘‘‘तव ञाणेन सब्बञ्ञु, तारेसि जनतं बहुं;

तव दस्सनमागम्म, दुक्खस्सन्तं करिस्सरे.

३७०. ‘‘‘ये केचिमे गन्धजाता, लोके वायन्ति चक्खुम;

तव गन्धसमो नत्थि, पुञ्ञक्खेत्ते महामुने’.

३७१. ‘‘‘तिरच्छानयोनिं निरयं, परिमोचेसि [परिमोचेहि (स्या. क.)] चक्खुम;

असङ्खतं पदं सन्तं, देसेसि [देसेहि (स्या. क.)] त्वं महामुने’.

३७२. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो;

भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.

३७३. ‘‘‘यो मे ञाणं अपूजेसि, पसन्नो सेहि पाणिभि;

तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.

३७४. ‘‘‘तिंसकप्पसहस्सानि, देवलोके रमिस्सति;

सहस्सक्खत्तुं राजा च, चक्कवत्ती भविस्सति’.

३७५. ‘‘सुलद्धलाभं लद्धोम्हि, तोसयित्वान सुब्बतं;

सब्बासवे परिञ्ञाय, विहरामि अनासवो.

३७६. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं…पे… विहरामि अनासवो.

३७७. ‘‘स्वागतं वत मे आसि…पे… कतं बुद्धस्स सासनं.

३७८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा उदेनो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

उदेनत्थेरस्सापदानं दसमं.

मेत्तेय्यवग्गो एकचत्तालीसमो.