१. तिस्समेत्तेय्यत्थेरअपदानं

१. ‘‘पब्भारकूटं निस्साय, सोभितो नाम तापसो;

पवत्तफलं भुञ्जित्वा, वसति पब्बतन्तरे.

२. ‘‘अग्गिं दारुं आहरित्वा, उज्जालेसिं अहं तदा;

उत्तमत्थं गवेसन्तो, ब्रह्मलोकूपपत्तिया.

३. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो;

ममुद्धरितुकामो सो, आगच्छि मम सन्तिके.

४. ‘‘किं करोसि महापुञ्ञ, देहि मे अग्गिदारुकं;

अहमग्गिं परिचरे, ततो मे सुद्धि होहिति [हेहिति (सी.)].

५. ‘‘सुभद्दको त्वं मनुजे, देवते त्वं पजानसि;

तुवं अग्गिं परिचर, हन्द ते अग्गिदारुकं.

६. ‘‘ततो कट्ठं गहेत्वान, अग्गिं उज्जालयी जिनो;

न तत्थ कट्ठं पज्झायि, पाटिहेरं महेसिनो.

७. ‘‘न ते अग्गि पज्जलति, आहुती ते न विज्जति;

निरत्थकं वतं तुय्हं, अग्गिं परिचरस्सु मे.

८. ‘‘कीदिसो सो [ते (स्या. क.)] महावीर, अग्गि तव पवुच्चति;

मय्हम्पि कथयस्सेतं, उभो परिचरामसे.

९. ‘‘हेतुधम्मनिरोधाय, किलेससमणाय च;

इस्सामच्छरियं हित्वा, तयो एते ममाहुती.

१०. ‘‘कीदिसो त्वं महावीर, कथं गोत्तोसि मारिस;

आचारपटिपत्ति ते, बाळ्हं खो मम रुच्चति.

११. ‘‘खत्तियम्हि कुले जातो, अभिञ्ञापारमिं गतो;

सब्बासवपरिक्खीणो, नत्थि दानि पुनब्भवो.

१२. ‘‘यदि बुद्धोसि सब्बञ्ञू, पभङ्कर तमोनुद;

नमस्सिस्सामि तं देव, दुक्खस्सन्तकरो तुवं.

१३. ‘‘पत्थरित्वाजिनचम्मं, निसीदनमदासहं;

निसीद नाथ सब्बञ्ञु, उपट्ठिस्सामहं तुवं.

१४. ‘‘निसीदि भगवा तत्थ, अजिनम्हि सुवित्थते;

निमन्तयित्वा सम्बुद्धं, पब्बतं अगमासहं.

१५. ‘‘खारिभारञ्च पूरेत्वा, तिन्दुकफलमाहरिं;

मधुना योजयित्वान, फलं बुद्धस्सदासहं.

१६. ‘‘मम निज्झायमानस्स, परिभुञ्जि तदा जिनो;

तत्थ चित्तं पसादेसिं, पेक्खन्तो लोकनायकं.

१७. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो;

ममस्समे निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.

१८. ‘‘‘यो मं फलेन तप्पेसि, पसन्नो सेहि पाणिभि;

तमहं कित्तयिस्सामि, सुणाथ मम भासतो.

१९. ‘‘‘पञ्चवीसतिक्खत्तुं सो, देवरज्जं करिस्सति;

सहस्सक्खत्तुं राजा च, चक्कवत्ती भविस्सति.

२०. ‘‘‘तस्स सङ्कप्पमञ्ञाय, पुब्बकम्मसमङ्गिनो;

अन्नं पानञ्च वत्थञ्च, सयनञ्च महारहं.

२१. ‘‘‘पुञ्ञकम्मेन संयुत्ता, निब्बत्तिस्सन्ति तावदे;

सदा पमुदितो चायं, भविस्सति अनामयो.

२२. ‘‘‘उपपज्जति यं योनिं, देवत्तं अथ मानुसं;

सब्बत्थ सुखितो हुत्वा, मनुस्सत्तं गमिस्सति.

२३. ‘‘‘अज्झायको मन्तधरो, तिण्णं वेदान पारगू;

सम्बुद्धं उपगन्त्वान, अरहा सो भविस्सति’.

२४. ‘‘यतो सरामि अत्तानं, यतो पत्तोस्मि विञ्ञुतं;

भोगे मे ऊनता नत्थि, फलदानस्सिदं फलं.

२५. ‘‘वरधम्ममनुप्पत्तो, रागदोसे समूहनिं;

सब्बासवपरिक्खीणो, नत्थि दानि पुनब्भवो.

२६. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

२७. ‘‘स्वागतं वत मे आसि, मम बुद्धस्स सन्तिके;

तिस्सो विज्जा अनुप्पत्ता, कतं बुद्धस्स सासनं.

२८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा तिस्समेत्तेय्यो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

तिस्समेत्तेय्यत्थेरस्सापदानं पठमं.