९. धम्मचक्किकत्थेरअपदानं

१०२. ‘‘सिद्धत्थस्स भगवतो, सीहासनस्स सम्मुखा;

धम्मचक्कं मे ठपितं, सुकतं विञ्ञुवण्णितं.

१०३. ‘‘चारुवण्णोव सोभामि, सयोग्गबलवाहनो;

परिवारेन्ति मं निच्चं, अनुयन्ता बहुज्जना.

१०४. ‘‘सट्ठितूरियसहस्सेहि, परिचारेमहं सदा;

परिवारेन सोभामि, पुञ्ञकम्मस्सिदं फलं.

१०५. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं चक्कं ठपयिं अहं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, धम्मचक्कस्सिदं फलं.

१०६. ‘‘इतो एकादसे कप्पे, अट्ठासिंसु जनाधिपा;

सहस्सराजनामेन, चक्कवत्ती महब्बला.

१०७. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा धम्मचक्किको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

धम्मचक्किकत्थेरस्सापदानं नवमं.