८. आयागदायकत्थेरअपदानं

९४. ‘‘निब्बुते लोकनाथम्हि, सिखिम्हि वदतं वरे;

हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, अवन्दिं थूपमुत्तमं.

९५. ‘‘वड्ढकीहि कथापेत्वा, मूलं दत्वानहं तदा;

हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, आयागं कारपेसहं.

९६. ‘‘अट्ठ कप्पानि देवेसु, अब्बोकिण्णं [अब्बोच्छिन्नं (सी.)] वसिं अहं;

अवसेसेसु कप्पेसु, वोकिण्णं संसरिं अहं.

९७. ‘‘काये विसं न कमति, सत्थानि न च हन्ति मे;

उदकेहं न मिय्यामि, आयागस्स इदं फलं.

९८. ‘‘यदिच्छामि अहं वस्सं, महामेघो पवस्सति;

देवापि मे वसं एन्ति, पुञ्ञकम्मस्सिदं फलं.

९९. ‘‘सत्तरतनसम्पन्नो, तिसक्खत्तुं अहोसहं;

न मं केचावजानन्ति, पुञ्ञकम्मस्सिदं फलं.

१००. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, आयागं यमकारयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, आयागस्स इदं फलं.

१०१. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा आयागदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

आयागदायकत्थेरस्सापदानं अट्ठमं.