३. भिसमुळालदायकत्थेरअपदानं

८. ‘‘फुस्सो नामासि सम्बुद्धो, सब्बधम्मान पारगू;

विवेककामो सब्बञ्ञू [सप्पञ्ञो (सी. स्या.)], आगञ्छि मम सन्तिके.

९. ‘‘तस्मिं चित्तं पसादेत्वा, महाकारुणिके जिने;

भिसमुळालं पग्गय्ह, बुद्धसेट्ठस्सदासहं.

१०. ‘‘द्वेनवुते इतो कप्पे, यं भिसमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, भिसदानस्सिदं फलं.

११. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा भिसमुळालदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

भिसमुळालदायकत्थेरस्सापदानं ततियं.