१. सद्दसञ्ञकत्थेरअपदानं

१. ‘‘मिगलुद्दो पुरे आसिं, अरञ्ञे कानने अहं;

तत्थद्दसासिं सम्बुद्धं, देवसङ्घपुरक्खतं.

२. ‘‘चतुसच्चं पकासेन्तं, उद्धरन्तं महाजनं;

अस्सोसिं मधुरं वाचं, करवीकरुदोपमं [रुतोपमं (?)].

३. ‘‘ब्रह्मसरस्स मुनिनो, सिखिनो लोकबन्धुनो;

घोसे चित्तं पसादेत्वा, पत्तोम्हि आसवक्खयं.

४. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, पसादस्स इदं फलं.

५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो, विमोक्खापि च अट्ठिमे;

छळभिञ्ञा सच्छिकता, कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सद्दसञ्ञको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सद्दसञ्ञकत्थेरस्सापदानं पठमं.