२. यवकलापियत्थेरअपदानं

६. ‘‘नगरे अरुणवतिया, आसिं यवसिको तदा;

पन्थे दिस्वान सम्बुद्धं, यवकलापं सन्थरिं [यवकलापमवत्थरिं (सी.)].

७. ‘‘अनुकम्पको कारुणिको, सिखी लोकग्गनायको;

मम सङ्कप्पमञ्ञाय, निसीदि यवसन्थरे.

८. ‘‘दिस्वा निसिन्नं विमलं, महाझायिं विनायकं;

पामोज्जं जनयित्वान, तत्थ कालङ्कतो अहं.

९. ‘‘एकत्तिंसे इतो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, यवत्थरे इदं फलं.

१०. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा यवकलापियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

यवकलापियत्थेरस्सापदानं दुतियं.