९. धम्मसवनियत्थेरअपदानं
१११. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;
चतुसच्चं पकासेन्तो, सन्तारेसि बहुं जनं.
११२. ‘‘अहं तेन समयेन, जटिलो उग्गतापनो;
धुनन्तो वाकचीरानि, गच्छामि अम्बरे तदा.
११३. ‘‘बुद्धसेट्ठस्स उपरि, गन्तुं न विसहामहं;
पक्खीव सेलमासज्ज [सेलमापज्ज (स्या.)], गमनं न लभामहं.
११४. ‘‘न मे इदं भूतपुब्बं, इरियस्स विकोपनं;
दके यथा उम्मुज्जित्वा, एवं गच्छामि अम्बरे.
११५. ‘‘उळारभूतो मनुजो, हेट्ठासीनो [हेट्ठापि नो (क.)] भविस्सति;
हन्द मेनं गवेसिस्सं, अपि अत्थं लभेय्यहं.
११६. ‘‘ओरोहन्तो अन्तलिक्खा, सद्दमस्सोसि सत्थुनो;
अनिच्चतं कथेन्तस्स, तमहं उग्गहिं तदा.
११७. ‘‘अनिच्चसञ्ञमुग्गय्ह, अगमासिं ममस्समं;
यावतायुं वसित्वान, तत्थ कालङ्कतो अहं.
११८. ‘‘चरिमे वत्तमानम्हि, तं धम्मसवनं [धम्मसवणं (सी.)] सरिं;
तेन कम्मेन सुकतेन, तावतिंसमगच्छहं.
११९. ‘‘तिंसकप्पसहस्सानि, देवलोके रमिं अहं;
एकपञ्ञासक्खत्तुञ्च, देवरज्जमकारयिं.
१२०. ‘‘एकसत्ततिक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं;
पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.
१२१. ‘‘पितुगेहे निसीदित्वा, समणो भावितिन्द्रियो;
गाथाय परिदीपेन्तो, अनिच्चतमुदाहरि [अनिच्चवत्थुदाहरि (स्या. क.)].
१२२. ‘‘अनुस्सरामि तं सञ्ञं, संसरन्तो भवाभवे;
न कोटिं पटिविज्झामि [न कोचि पटिवज्जामि (क.)], निब्बानं अच्चुतं पदं [अयं गाथा उपरि ४३ वग्गे सत्तमापदाने पुरिमगाथाय पुरेतरं दिस्सति].
१२३. ‘‘अनिच्चा वत सङ्खारा, उप्पादवयधम्मिनो;
उप्पज्जित्वा निरुज्झन्ति, तेसं वूपसमो सुखो.
१२४. ‘‘सह गाथं सुणित्वान, पुब्बकम्मं अनुस्सरिं;
एकासने निसीदित्वा, अरहत्तमपापुणिं.
१२५. ‘‘जातिया सत्तवस्सोहं, अरहत्तमपापुणिं;
उपसम्पादयि बुद्धो, गुणमञ्ञाय चक्खुमा.
१२६. ‘‘दारकोव अहं सन्तो, करणीयं समापयिं;
किं मे करणीयं अज्ज, सक्यपुत्तस्स सासने.
१२७. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;
दुग्गतिं नाभिजानामि, सद्धम्मसवने फलं.
१२८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.
इत्थं सुदं आयस्मा धम्मसवनियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.
धम्मसवनियत्थेरस्सापदानं नवमं.