९. धम्मसवनियत्थेरअपदानं

१११. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;

चतुसच्चं पकासेन्तो, सन्तारेसि बहुं जनं.

११२. ‘‘अहं तेन समयेन, जटिलो उग्गतापनो;

धुनन्तो वाकचीरानि, गच्छामि अम्बरे तदा.

११३. ‘‘बुद्धसेट्ठस्स उपरि, गन्तुं न विसहामहं;

पक्खीव सेलमासज्ज [सेलमापज्ज (स्या.)], गमनं न लभामहं.

११४. ‘‘न मे इदं भूतपुब्बं, इरियस्स विकोपनं;

दके यथा उम्मुज्जित्वा, एवं गच्छामि अम्बरे.

११५. ‘‘उळारभूतो मनुजो, हेट्ठासीनो [हेट्ठापि नो (क.)] भविस्सति;

हन्द मेनं गवेसिस्सं, अपि अत्थं लभेय्यहं.

११६. ‘‘ओरोहन्तो अन्तलिक्खा, सद्दमस्सोसि सत्थुनो;

अनिच्चतं कथेन्तस्स, तमहं उग्गहिं तदा.

११७. ‘‘अनिच्चसञ्ञमुग्गय्ह, अगमासिं ममस्समं;

यावतायुं वसित्वान, तत्थ कालङ्कतो अहं.

११८. ‘‘चरिमे वत्तमानम्हि, तं धम्मसवनं [धम्मसवणं (सी.)] सरिं;

तेन कम्मेन सुकतेन, तावतिंसमगच्छहं.

११९. ‘‘तिंसकप्पसहस्सानि, देवलोके रमिं अहं;

एकपञ्ञासक्खत्तुञ्च, देवरज्जमकारयिं.

१२०. ‘‘एकसत्ततिक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं;

पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं.

१२१. ‘‘पितुगेहे निसीदित्वा, समणो भावितिन्द्रियो;

गाथाय परिदीपेन्तो, अनिच्चतमुदाहरि [अनिच्चवत्थुदाहरि (स्या. क.)].

१२२. ‘‘अनुस्सरामि तं सञ्ञं, संसरन्तो भवाभवे;

न कोटिं पटिविज्झामि [न कोचि पटिवज्जामि (क.)], निब्बानं अच्चुतं पदं [अयं गाथा उपरि ४३ वग्गे सत्तमापदाने पुरिमगाथाय पुरेतरं दिस्सति].

१२३. ‘‘अनिच्चा वत सङ्खारा, उप्पादवयधम्मिनो;

उप्पज्जित्वा निरुज्झन्ति, तेसं वूपसमो सुखो.

१२४. ‘‘सह गाथं सुणित्वान, पुब्बकम्मं अनुस्सरिं;

एकासने निसीदित्वा, अरहत्तमपापुणिं.

१२५. ‘‘जातिया सत्तवस्सोहं, अरहत्तमपापुणिं;

उपसम्पादयि बुद्धो, गुणमञ्ञाय चक्खुमा.

१२६. ‘‘दारकोव अहं सन्तो, करणीयं समापयिं;

किं मे करणीयं अज्ज, सक्यपुत्तस्स सासने.

१२७. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं कम्ममकरिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, सद्धम्मसवने फलं.

१२८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा धम्मसवनियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

धम्मसवनियत्थेरस्सापदानं नवमं.