१०. उक्खित्तपदुमियत्थेरअपदानं

१२९. ‘‘नगरे हंसवतिया, अहोसिं मालिको तदा;

ओगाहेत्वा पदुमसरं, सतपत्तं ओचिनामहं.

१३०. ‘‘पदुमुत्तरो नाम जिनो, सब्बधम्मान पारगू;

सह सतसहस्सेहि [सतसहस्ससिस्सेहि (क.)], सन्तचित्तेहि तादिभि.

१३१. ‘‘खीणासवेहि सुद्धेहि, छळभिञ्ञेहि झायिभि [सो तदा (सी.), सो सह (क.)];

मम वुद्धिं समन्वेसं, आगच्छि मम सन्तिकं [मम सन्तिके (सी.), पुरिसुत्तमो (स्या. क.)].

१३२. ‘‘दिस्वानहं देवदेवं, सयम्भुं लोकनायकं;

वण्टे छेत्वा सतपत्तं, उक्खिपिमम्बरे तदा.

१३३. ‘‘यदि बुद्धो तुवं वीर, लोकजेट्ठो नरासभो;

सयं गन्त्वा सतपत्ता, मत्थके धारयन्तु ते.

१३४. ‘‘अधिट्ठहि महावीरो, लोकजेट्ठो नरासभो;

बुद्धस्स आनुभावेन, मत्थके धारयिंसु ते.

१३५. ‘‘तेन कम्मेन सुकतेन, चेतनापणिधीहि च;

जहित्वा मानुसं देहं, तावतिंसमगच्छहं.

१३६. ‘‘तत्थ मे सुकतं ब्यम्हं, सतपत्तन्ति वुच्चति;

सट्ठियोजनमुब्बिद्धं, तिंसयोजनवित्थतं.

१३७. ‘‘सहस्सक्खत्तुं देविन्दो, देवरज्जमकारयिं;

पञ्चसत्ततिक्खत्तुञ्च, चक्कवत्ती अहोसहं.

१३८. ‘‘पदेसरज्जं विपुलं, गणनातो असङ्खियं;

अनुभोमि सकं कम्मं, पुब्बे सुकतमत्तनो.

१३९. ‘‘तेनेवेकपदुमेन, अनुभोत्वान सम्पदा;

गोतमस्स भगवतो, धम्मं सच्छिकरिं अहं.

१४०. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

नागोव बन्धनं छेत्वा, विहरामि अनासवो.

१४१. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, यं पुप्फमभिपूजयिं;

दुग्गतिं नाभिजानामि, एकपदुमस्सिदं फलं.

१४२. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा उक्खित्तपदुमियो थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

उक्खित्तपदुमियत्थेरस्सापदानं दसमं.

गन्धोदकवग्गो चतुतिंसतिमो.