५. निमित्तसञ्ञकत्थेरअपदानं

२८. ‘‘चन्दभागानदीतीरे, वसामि अस्समे अहं;

सुवण्णमिगमद्दक्खिं, चरन्तं विपिने अहं.

२९. ‘‘मिगे चित्तं पसादेत्वा, लोकजेट्ठं अनुस्सरिं;

तेन चित्तप्पसादेन, अञ्ञे बुद्धे अनुस्सरिं.

३०. ‘‘अब्भतीता च ये बुद्धा, वत्तमाना अनागता;

एवमेवं विरोचन्ति, मिगराजाव ते तयो.

३१. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं सञ्ञमलभिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धसञ्ञायिदं फलं.

३२. ‘‘सत्तवीसे इतो कप्पे, एको आसिं महीपति;

अरञ्ञसत्थो नामेन, चक्कवत्ती महब्बलो.

३३. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा निमित्तसञ्ञको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

निमित्तसञ्ञकत्थेरस्सापदानं पञ्चमं.