६. अन्नसंसावकत्थेरअपदानं

३४. ‘‘सुवण्णवण्णं सम्बुद्धं, गच्छन्तं अन्तरापणे;

कञ्चनग्घियसङ्कासं, बात्तिंसवरलक्खणं.

३५. ‘‘सिद्धत्थं सब्बसिद्धत्थं, अनेजं अपराजितं;

सम्बुद्धं अतिनामेत्वा, भोजयिं तं महामुनिं.

३६. ‘‘मुनि कारुणिको लोके, ओभासयि ममं तदा;

बुद्धे चित्तं पसादेत्वा, कप्पं सग्गम्हि मोदहं.

३७. ‘‘चतुन्नवुतितो कप्पे, यं दानमददिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, भिक्खादानस्सिदं फलं.

३८. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा अन्नसंसावको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति;

अन्नसंसावकत्थेरस्सापदानं छट्ठं.