३. हासजनकत्थेरअपदानं

१३. ‘‘दुमग्गे पंसुकूलकं [पंसुकूलिकं (स्या. क.)], लग्गं दिस्वान सत्थुनो;

अञ्जलिं पग्गहेत्वान, भिय्यो उच्चारितं मया.

१४. ‘‘दूरतो पन दिस्वान [पतिदिस्वान (सी. स्या.)], हासो मे उदपज्जथ;

अञ्जलिं पग्गहेत्वान, भिय्यो चित्तं पसादयिं.

१५. ‘‘एकनवुतितो कप्पे, यं सञ्ञमलभिं तदा;

दुग्गतिं नाभिजानामि, बुद्धसञ्ञायिदं फलं.

१६. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा हासजनको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

हासजनकत्थेरस्सापदानं ततियं.