१०. सपरिवारछत्तदायकत्थेरअपदानं

८२. ‘‘पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो;

आकासे जलवुट्ठीव वस्सते [वस्सति (सी. स्या.), वस्सेति (?)] धम्मवुट्ठिया.

८३. ‘‘तमद्दसासिं सम्बुद्धं, देसेन्तं अमतं पदं;

सकं चित्तं पसादेत्वा, अगमासिं सकं घरं.

८४. ‘‘छत्तं अलङ्कतं गय्ह, उपगच्छिं नरुत्तमं;

हट्ठो हट्ठेन चित्तेन, आकासे उक्खिपिं अहं.

८५. ‘‘सुसङ्गहितयानंव, दन्तोव सावकुत्तमो;

उपगन्त्वान सम्बुद्धं, मत्थके सम्पतिट्ठहि.

८६. ‘‘अनुकम्पको कारुणिको, बुद्धो लोकग्गनायको;

भिक्खुसङ्घे निसीदित्वा, इमा गाथा अभासथ.

८७. ‘‘‘येन छत्तमिदं दिन्नं, अलङ्कतं मनोरमं;

तेन चित्तप्पसादेन, दुग्गतिं सो न गच्छति.

८८. ‘‘‘सत्तक्खत्तुञ्च देवेसु, देवरज्जं करिस्सति;

बात्तिंसक्खत्तुञ्च राजा, चक्कवत्ती भविस्सति.

८९. ‘‘‘कप्पसतसहस्सम्हि, ओक्काककुलसम्भवो;

गोतमो नाम गोत्तेन, सत्था लोके भविस्सति.

९०. ‘‘‘तस्स धम्मेसु दायादो, ओरसो धम्मनिम्मितो;

सब्बासवे परिञ्ञाय, निब्बायिस्सतिनासवो’.

९१. ‘‘बुद्धस्स गिरमञ्ञाय, वाचासभिमुदीरितं;

पसन्नचित्तो सुमनो, भिय्यो हासं जनेसहं.

९२. ‘‘जहित्वा मानुसं योनिं, दिब्बं योनिं [देवयोनिं (सी.), दिब्बयोनिं (स्या.)] मज्झगं;

विमानमुत्तमं मय्हं, अब्भुग्गतं मनोरमं.

९३. ‘‘विमाना निक्खमन्तस्स, सेतच्छत्तं धरीयति;

तदा सञ्ञं पटिलभिं, पुब्बकम्मस्सिदं फलं.

९४. ‘‘देवलोका चवित्वान, मनुस्सत्तञ्च आगमिं;

छत्तिंसक्खत्तुं चक्कवत्ती, सत्तकप्पसतम्हितो.

९५. ‘‘तम्हा काया चवित्वान, आगच्छिं [अगञ्छिं (?)] तिदसं पुरं;

संसरित्वानुपुब्बेन, मानुसं पुनरागमिं.

९६. ‘‘ओक्कन्तं मातुकुच्छिं मं, सेत्तच्छत्तं अधारयुं;

जातिया सत्तवस्सोहं, पब्बजिं अनगारियं.

९७. ‘‘सुनन्दो नाम नामेन, ब्राह्मणो मन्तपारगू;

फलिकं छत्तमादाय, सावकग्गस्स सो तदा.

९८. ‘‘अनुमोदि महावीरो, सारिपुत्तो महाकथी;

सुत्वानुमोदनं तस्स, पुब्बकम्ममनुस्सरिं.

९९. ‘‘अञ्जलिं पग्गहेत्वान, सकं चित्तं पसादयिं;

सरित्वा पुरिमं कम्मं, अरहत्तमपापुणिं.

१००. ‘‘उट्ठाय आसना तम्हा, सिरे कत्वान अञ्जलिं;

सम्बुद्धं अभिवादेत्वा, इमं वाचं उदीरियिं.

१०१. ‘‘सतसहस्सितो कप्पे, बुद्धो लोके अनुत्तरो;

पदुमुत्तरो लोकविदू, आहुतीनं पटिग्गहो.

१०२. ‘‘तस्स छत्तं मया दिन्नं, विचित्तं समलङ्कतं;

उभो हत्थेहि पग्गण्हि, सयम्भू अग्गपुग्गलो.

१०३. ‘‘अहो बुद्धो अहो धम्मो, अहो नो सत्थुसम्पदा;

एकच्छत्तस्स दानेन, दुग्गतिं नुपपज्जहं.

१०४. ‘‘किलेसा झापिता मय्हं, भवा सब्बे समूहता;

सब्बासवे परिञ्ञाय, विहरामि अनासवो.

१०५. ‘‘पटिसम्भिदा चतस्सो…पे… कतं बुद्धस्स सासनं’’.

इत्थं सुदं आयस्मा सपरिवारछत्तदायको थेरो इमा गाथायो अभासित्थाति.

सपरिवारछत्तदायकत्थेरस्सापदानं दसमं.

उमापुप्फियवग्गो तेत्तिंसतिमो.