(७-८) करचरणमुदुजालतालक्खणानि
२१०. ‘‘यम्पि, भिक्खवे, तथागतो पुरिमं जातिं पुरिमं भवं पुरिमं निकेतं पुब्बे मनुस्सभूतो समानो चतूहि सङ्गहवत्थूहि जनं सङ्गाहको अहोसि – दानेन पेय्यवज्जेन [पियवाचेन (स्या. क.)] अत्थचरियाय समानत्तताय. सो तस्स कम्मस्स कटत्ता…पे… सो ततो चुतो इत्थत्तं आगतो समानो इमानि द्वे महापुरिसलक्खणानि पटिलभति. मुदुतलुनहत्थपादो च होति जालहत्थपादो च.
‘‘सो तेहि लक्खणेहि समन्नागतो सचे अगारं अज्झावसति, राजा होति चक्कवत्ती…पे… राजा समानो किं लभति? सुसङ्गहितपरिजनो होति, सुसङ्गहितास्स होन्ति ब्राह्मणगहपतिका नेगमजानपदा गणकमहामत्ता अनीकट्ठा दोवारिका अमच्चा पारिसज्जा राजानो भोगिया कुमारा. राजा समानो इदं लभति… बुद्धो समानो किं लभति? सुसङ्गहितपरिजनो होति, सुसङ्गहितास्स होन्ति भिक्खू भिक्खुनियो उपासका उपासिकायो देवा मनुस्सा असुरा नागा गन्धब्बा. बुद्धो समानो इदं लभति’’. एतमत्थं भगवा अवोच.
२११. तत्थेतं वुच्चति –
‘‘दानम्पि चत्थचरियतञ्च [दानम्पि च अत्थचरियतम्पि च (सी. पी.)],
पियवादितञ्च समानत्ततञ्च [पियवदतञ्च समानछन्दतञ्च (सी. पी.)];
करियचरियसुसङ्गहं बहूनं,
अनवमतेन गुणेन याति सग्गं.
‘‘चविय पुनरिधागतो समानो,
करचरणमुदुतञ्च जालिनो च;
अतिरुचिरसुवग्गुदस्सनेय्यं,
पटिलभति दहरो सुसु कुमारो.
‘‘भवति परिजनस्सवो विधेय्यो,
महिमं आवसितो सुसङ्गहितो;
पियवदू हितसुखतं जिगीसमानो [जिगिं समानो (सी. स्या. पी.)],
अभिरुचितानि गुणानि आचरति.
‘‘यदि च जहति सब्बकामभोगं,
कथयति धम्मकथं जिनो जनस्स;
वचनपटिकरस्साभिप्पसन्ना,
सुत्वान धम्मानुधम्ममाचरन्ती’’ति.