१३. तेरसमसिक्खापदवण्णना
१२२६. तेरसमे – परिक्खेपं अतिक्कामेन्तियाति एकेन पादेन अतिक्कन्ते दुक्कटं, दुतियेन पाचित्तियं. उपचारेपि एसेव नयो.
१२२७. अच्छिन्नचीवरिकायातिआदीसु सङ्कच्चिकचीवरमेव चीवरन्ति वेदितब्बं. आपदासूति महग्घं होति सङ्कच्चिकं, पारुपित्वा गच्छन्तियाव उपद्दवो उप्पज्जति, एवरूपासु आपदासु अनापत्ति. सेसं उत्तानमेव. एळकलोमसमुट्ठानं – किरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.
तेरसमसिक्खापदं.
छत्तुपाहनवग्गो नवमो.
उद्दिट्ठा खो अय्यायो छसट्ठिसतं पाचित्तिया धम्माति एत्थ सब्बानेव भिक्खुनीनं खुद्दकेसु छन्नवुति, भिक्खूनं द्वेनवुतीति अट्ठासीतिसतं सिक्खापदानि, ततो सकलं भिक्खुनीवग्गं, परम्परभोजनं, अनतिरित्तभोजनं, अनतिरित्तेन अभिहट्ठुं पवारणं, पणीतभोजनविञ्ञत्ति, अचेलकसिक्खापदं, दुट्ठुल्लपटिच्छादनं, ऊनवीसतिवस्सुपसम्पादनं, मातुगामेन सद्धिं संविधाय अद्धानगमनं, राजन्तेपुरप्पवेसनं, सन्तं भिक्खुं अनापुच्छा विकाले गामप्पवेसनं, निसीदनं वस्सिकसाटिकन्ति इमानि द्वावीसति सिक्खापदानि अपनेत्वा सेसानि सतञ्च छसट्ठि च सिक्खापदानि पातिमोक्खुद्देसमग्गेन उद्दिट्ठानि होन्तीति वेदितब्बानि. तेनाह – ‘‘उद्दिट्ठा खो अय्यायो छसट्ठिसतं पाचित्तिया धम्मा…पे… एवमेतं धारयामी’’ति.
तत्रायं सङ्खेपतो समुट्ठानविनिच्छयो – गिरग्गसमज्जं, चित्तागारसिक्खापदं, सङ्घाणि, इत्थालङ्कारो, गन्धवण्णको, वासितकपिञ्ञाको, भिक्खुनीआदीहि उम्मद्दनपरिमद्दनानीति इमानि दस सिक्खापदानि अचित्तकानि लोकवज्जानि. अयं पनेत्थ अधिप्पायो – विनापि चित्तेन आपज्जितब्बत्ता अचित्तकानि, चित्ते पन सति अकुसलेनेव आपज्जितब्बत्ता लोकवज्जानि. अवसेसानि अचित्तकानि, पण्णत्तिवज्जानेव. चोरीवुट्ठापनं, गामन्तरं, आरामसिक्खापदं गब्भिनिवग्गे आदितो पट्ठाय सत्त, कुमारिभूतवग्गे आदितो पट्ठाय पञ्च, पुरिससंसट्ठं पारिवासियछन्ददानं, अनुवस्सवुट्ठापनं, एकन्तरिकवुट्ठापनन्ति इमानि एकूनवीसति सिक्खापदानि सचित्तकानि पण्णत्तिवज्जानि, अवसेसानि सचित्तकानि लोकवज्जानेवाति.
समन्तपासादिकाय विनयसंवण्णनाय भिक्खुनीविभङ्गे
खुद्दकवण्णना निट्ठिता.
पाचित्तियकण्डं निट्ठितं.