१०. दसमसिक्खापदवण्णना

११६४. दसमे – अनापुच्छाति अनापुच्छित्वा. भिक्खुनीहि द्विक्खत्तुं आपुच्छितब्बं – पब्बज्जाकाले च उपसम्पदाकाले च, भिक्खूनं पन सकिं आपुच्छितेपि वट्टति.

११६५. अजानन्तीति मातादीनं अत्थिभावं अजानन्ती. सेसं उत्तानमेव. इदं अपुब्बसमुट्ठानसीसं. चतुसमुट्ठानं – वाचतो कायवाचतो वाचाचित्ततो कायवाचाचित्ततो च समुट्ठाति. कथं? अब्भानकम्मादीसु केनचिदेव करणीयेन खण्डसीमायं निसिन्ना ‘‘पक्कोसथ सिक्खमानं, इधेव नं उपसम्पादेस्सामा’’ति उपसम्पादेति; एवं वाचतो समुट्ठाति. उपस्सयतो पट्ठाय उपसम्पादेस्सामीति वत्वा खण्डसीमं गच्छन्तिया कायवाचतो समुट्ठाति. द्वीसुपि ठानेसु पण्णत्तिभावं जानित्वाव वीतिक्कमं करोन्तिया वाचाचित्ततो कायवाचाचित्ततो च समुट्ठाति. अननुजानापेत्वा उपसम्पादनतो किरियाकिरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.

दसमसिक्खापदं.