३. ततियपाराजिकसिक्खापदवण्णना

६६९. ततिये – धम्मेनाति भूतेन वत्थुना. विनयेनाति चोदेत्वा सारेत्वा. पदभाजनं पनस्स ‘‘येन धम्मेन येन विनयेन उक्खित्तो सुउक्खित्तो होती’’ति इमंअधिप्पायमत्तं दस्सेतुं वुत्तं. सत्थुसासनेनाति ञत्तिसम्पदाय चेव अनुसावनसम्पदाय च. पदभाजने पनस्स ‘‘जिनसासनेन बुद्धसासनेना’’ति वेवचनमत्तमेव वुत्तं. सङ्घं वा गणं वातिआदीसु येन सङ्घेन कम्मं कतं, तं सङ्घं वा तत्थ सम्बहुलपुग्गलसङ्खातं गणं वा, एकपुग्गलं वा तं कम्मं वा न आदियति, न अनुवत्तति, न तत्थ आदरं जनेतीति अत्थो. समानसंवासका भिक्खू वुच्चन्ति सहाया, सो तेहि सद्धिं नत्थीति एत्थ ‘‘एककम्मं एकुद्देसो समसिक्खता’’ति अयं ताव संवासो; समानो संवासो एतेसन्ति समानसंवासका.एवरूपा भिक्खू भिक्खुस्स तस्मिं संवासे सह अयनभावेन सहायाति वुच्चन्ति. इदानि येन संवासेन ते समानसंवासकाति वुत्ता, सो संवासो तस्स उक्खित्तकस्स तेहि सद्धिं नत्थि. येहि च सद्धिं तस्स सो संवासो नत्थि, न तेन ते भिक्खू अत्तनो सहाया कता होन्ति. तस्मा वुत्तं ‘‘समानसंवासका भिक्खू वुच्चन्ति सहाया, सो तेहि सद्धिं नत्थि, तेन वुच्चति अकतसहायो’’ति. सेसं सङ्घभेदसिक्खापदादीसु वुत्तनयत्ता उत्तानत्थमेव.

समनुभासनसमुट्ठानं – कायवाचाचित्ततो समुट्ठाति, अकिरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, दुक्खवेदनन्ति.

ततियपाराजिकं.