२. दुतियपाराजिकसिक्खापदवण्णना
६६४. दुतिये पाराजिके – कच्चि नो साति कच्चि नु सा. अवण्णोति अगुणो. अकित्तीति निन्दा. अयसोति परिवारविपत्ति; परम्मुखगरहा वा.
६६५. वज्जपटिच्छादिकाति इदम्पि इमिस्सा पाराजिकाय नाममत्तमेव, तस्मा पदभाजने न विचारितं. सेसमेत्थ उत्तानमेव.
६६६. सा वा आरोचेतीति या पाराजिकं आपन्ना, सा सयं आरोचेति. अट्ठन्नं पाराजिकानं अञ्ञतरन्ति भिक्खूहि साधारणानं चतुन्नं असाधारणानञ्च चतुन्नमेव अञ्ञतरं. इदञ्च पाराजिकं पच्छा पञ्ञत्तं, तस्मा ‘‘अट्ठन्न’’न्ति विभङ्गे वुत्तं. पुरिमेन पन सद्धिं युगळत्ता इमस्मिं ओकासे ठपितन्ति वेदितब्बं. धुरं निक्खित्तमत्तेति धुरे निक्खित्तमत्ते. वित्थारकथा पनेत्थ सप्पाणकवग्गम्हि दुट्ठुल्लसिक्खापदे वुत्तनयेनेव वेदितब्बा. तत्र हि पाचित्तियं, इध पाराजिकन्ति अयमेव विसेसो. सेसं तादिसमेव. वज्जपटिच्छादिकाति इदम्पिइमिस्सा पाराजिकाय नाममत्थामेव, तस्मा पदभाजने न विचारितं. सेसमेत्थ उत्तानमेव.
धुरनिक्खेपसमुट्ठानं – कायवाचाचित्ततो समुट्ठाति, अकिरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, दुक्खवेदनन्ति.
दुतियपाराजिकं.