१. अन्तेपुरसिक्खापदवण्णना
४९४. राजवग्गस्स पठमसिक्खापदे – ओरकोति परित्तको. उपरिपासादवरगतोति पासादवरस्स उपरिगतो. अय्यानं वाहसाति अय्यानं कारणा; तेहि जानापितत्ता जानामीति वुत्तं होति.
४९७. पितरं पत्थेतीति अन्तरं पस्सित्वा घातेतुं इच्छति. राजन्तेपुरं हत्थिसम्मद्दन्तिआदीसु हत्थीहि सम्मद्दो एत्थाति हत्थिसम्मद्दं; हत्थिसम्बाधन्ति अत्थो. अस्सरथसम्मद्दपदेपि एसेव नयो. ‘‘सम्मत्त’’न्ति केचि पठन्ति, तं न गहेतब्बं. ‘‘रञ्ञो अन्तेपुरे हत्थिसम्मद्द’’न्तिपि पाठो, तत्थ हत्थीनं सम्मद्दं हत्थिसम्मद्दन्ति अत्थो, रञ्ञो अन्तेपुरे हत्थिसम्मद्दो अत्थीति वुत्तं होति. एस नयो सेसपदेसुपि. रजनीयानीति तस्मिं अन्तेपुरे एदिसानि रूपादीनि.
४९८. मुद्धावसित्तस्साति मुद्धनि अवसित्तस्स. अनिक्खन्तो राजा इतोति अनिक्खन्तराजकं, तस्मिं अनिक्खन्तराजके; सयनिघरेति अत्थो. रतनं वुच्चति महेसी, निग्गतन्ति निक्खन्तं, अनिग्गतं रतनं इतोति अनिग्गतरतनकं, तस्मिं अनिग्गतरतनके; सयनिघरेति अत्थो. सेसमेत्थ उत्तानमेव.
कथिनसमुट्ठानं – कायवाचतो कायवाचाचित्ततो च समुट्ठाति, किरियाकिरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.
अन्तेपुरसिक्खापदं पठमं.