८. उपस्सुतिसिक्खापदवण्णना
४७१. अट्ठमे – अधिकरणजातानन्ति एतेहि भण्डनादीहि उप्पन्नविवादाधिकरणानं. उपस्सुतिन्ति सुतिसमीपं; यत्थ ठत्वा सक्का होति तेसं वचनं सोतुं, तत्थाति अत्थो. गच्छति आपत्ति दुक्कटस्साति एत्थ पदवारे पदवारे दुक्कटं. मन्तेन्तन्ति अञ्ञेन सद्धिं अञ्ञस्मिं मन्तयमाने; ‘‘मन्तेन्ते’’ति वा पाठो, अयमेवत्थो.
४७३. वूपसमिस्सामीति उपसमं गमिस्सामि, कलहं न करिस्सामि. अत्तानं परिमोचेस्सामीति मम अकारकभावं कथेत्वा अत्तानं मोचेस्सामि. सेसमेत्थ उत्तानमेव.
थेय्यसत्थसमुट्ठानं – कायचित्ततो कायवाचाचित्ततो च समुट्ठाति, सिया किरियं सोतुकामताय गमनवसेन, सिया अकिरियं ठितट्ठानं आगन्त्वा मन्तयमानानं अजानापनवसेन, रूपियं अञ्ञवादकं उपस्सुतीति इमानि हि तीणि सिक्खापदानि एकपरिच्छेदानि, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, दुक्खवेदनन्ति.
उपस्सुतिसिक्खापदं अट्ठमं.