३. मोहनसिक्खापदवण्णना

४४४. ततिये – अन्वद्धमासन्ति अनुपटिपाटिया अद्धमासे अद्धमासे; यस्मा पन सो उपोसथदिवसे उद्दिसियति, तस्मा ‘‘अनुपोसथिक’’न्ति पदभाजने वुत्तं. उद्दिस्समानेति उद्दिसियमाने. यस्मा पन सो पातिमोक्खुद्देसके उद्दिसन्ते उद्दिसियमानो नाम होति, तस्मा ‘‘उद्दिसन्ते’’ति पदभाजने वुत्तं. यञ्च तत्थ आपत्तिं आपन्नोति तस्मिं अनाचारे चिण्णे यं आपत्तिं आपन्नो. यथाधम्मो कारेतब्बोति अञ्ञाणेन आपन्नत्ता तस्सा आपत्तिया मोक्खो नत्थि, यथा पन धम्मो च विनयो च ठितो, तथा कारेतब्बो. देसनागामिनिञ्चे आपन्नो होति, देसापेतब्बो, वुट्ठानगामिनिञ्चे, वुट्ठापेतब्बोति अत्थो. साधुकन्ति सुट्ठु. अट्ठिंकत्वाति अत्थिकभावं कत्वा; अत्थिको हुत्वाति वुत्तं होति.

४४७. धम्मकम्मेतिआदीसु मोहारोपनकम्मं अधिप्पेतं. सेसमेत्थ उत्तानमेव. तिसमुट्ठानं – किरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, दुक्खवेदनन्ति.

मोहनसिक्खापदं ततियं.