४. अनादरियसिक्खापदवण्णना

३४२. चतुत्थे – कथायं नस्सेय्याति कथं अयं धम्मो तन्ति पवेणी नस्सेय्य. तं वा न सिक्खितुकामोति येन पञ्ञत्तेन वुच्चति, तं पञ्ञत्तं न सिक्खितुकामो. अपञ्ञत्तेनाति सुत्ते वा अभिधम्मे वा आगतेन.

३४४. एवं अम्हाकं आचरियानं उग्गहोति एत्थ गारय्हो आचरियुग्गहो न गहेतब्बो; पवेणिया आगतो आचरियुग्गहोव गहेतब्बो. कुरुन्दियं पन ‘‘लोकवज्जे आचरियुग्गहो न वट्टति, पण्णत्तिवज्जे पन वट्टती’’ति वुत्तं. महापच्चरियं ‘‘सुत्तं सुत्तानुलोमञ्च उग्गहितकानंयेव आचरियानं उग्गहो पमाणं, अजानन्तानं कथा अप्पमाणन्ति वुत्तं. तं सब्बं पवेणिया आगतेसमोधानं गच्छति. सेसं उत्तानमेवाति.

तिसमुट्ठानं – कायचित्ततो वाचाचित्ततो कायवाचाचित्ततो च समुट्ठाति, किरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, दुक्खवेदनन्ति.

अनादरियसिक्खापदं चतुत्थं.