१. सुरापानसिक्खापदवण्णना
३२६. सुरापानवग्गस्स पठमसिक्खापदे – भद्दवतिकाति एको गामो, सो भद्दिकाय वतिया समन्नागतत्ता एतं नाम लभि. पथाविनोति अद्धिका. तेजसा तेजन्ति अत्तनो तेजसा आनुभावेन नागस्स तेजं. कापोतिकाति कपोतपादसमवण्णरत्तोभासा. पसन्नाति सुरामण्डस्सेतं अधिवचनं. अननुच्छवियं भिक्खवे सागतस्साति पञ्चाभिञ्ञस्स सतो मज्जपानं नाम न अनुच्छवियन्ति वुत्तं होति.
३२८. पुप्फासवो नाम मधुकपुप्फादीनं रसेन कतो. फलासवो नाम मुद्दिकफलादीनि मद्दित्वा तेसं रसेन कतो. मध्वासवो नाम मुद्दिकानं जातिरसेन कतो; मक्खिकमधुनापि करियतीति वदन्ति. गुळासवो नाम उच्छुरसादीहि करियति. सुरा नाम पिट्ठकिण्णपक्खित्ता; नाळिकेरादीनम्पि रसेन कता सुरात्वेव सङ्ख्यं गच्छति, तस्सायेव किण्णपक्खित्ताय मण्डे गहिते मेरयोत्वेव सङ्ख्यं गच्छतीति वदन्ति. अन्तमसो कुसग्गेनपि पिवतीति एतं सुरं वा मेरयं वा बीजतो पट्ठाय कुसग्गेन पिवतोपि पाचित्तियन्ति अत्थो. एकेन पन पयोगेन बहुम्पि पिवन्तस्स एका आपत्ति. विच्छिन्दित्वा विच्छिन्दित्वा पिवतो पयोगगणनाय आपत्तियो.
३२९. अमज्जञ्च होति मज्जवण्णं मज्जगन्धं मज्जरसन्ति लोणसोवीरकं वा सुत्तं वा होति. सूपसम्पाकेति वासगाहापनत्थं ईसकं मज्जं पक्खिपित्वा सूपं पचन्ति, तस्मिं अनापत्ति. मंससम्पाकेपि एसेव नयो. तेलं पन वातभेसज्जत्थं मज्जेन सद्धिं पचन्ति, तस्मिम्पि अनतिक्खित्तमज्जेयेव अनापत्ति, यं पन अतिक्खित्तमज्जं होति, एत्थ मज्जस्स वण्णगन्धरसा पञ्ञायन्ति, तस्मिं आपत्तियेव. अमज्जं अरिट्ठन्ति यो अरिट्ठो मज्जं न होति, तस्मिं अनापत्ति. आमलकादीनंयेव किर रसेन अरिट्ठं करोन्ति, सो मज्जवण्णगन्धरसोयेव होति, न च मज्जं; तं सन्धायेतं वुत्तं. यो पन सम्भारपक्खित्तो, सो मज्जं होति, बीजतो पट्ठाय न वट्टति. सेसमेत्थ उत्तानमेव. एळकलोमसमुट्ठानं – किरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं अकुसलचित्तं, तिवेदनन्ति. वत्थुअजाननताय चेत्थ अचित्तकता वेदितब्बा, अकुसलेनेव पातब्बताय लोकवज्जताति.
सुरापानसिक्खापदं पठमं.