७. महानामसिक्खापदवण्णना

३०३. सत्तमसिक्खापदे – महानामो नाम भगवतो चूळपितुपुत्तो मासमत्तेन महल्लकतरो द्वीसु फलेसु पतिट्ठितो अरियसावको. भेसज्जं उस्सन्नं होतीति वजतो आहरित्वा ठपितसप्पि बहु होति.

३०६. सादितब्बाति तस्मिं समये रोगो नत्थीति न पटिक्खिपितब्बा; रोगे सति विञ्ञापेस्सामीति अधिवासेतब्बा. एत्तकेहि भेसज्जेहि पवारेमीति नामवसेन सप्पितेलादीसु द्वीहि तीहि वा परिमाणवसेन पत्थेन नाळिया आळ्हकेनाति वा.अञ्ञं भेसज्जं विञ्ञापेतीति सप्पिना पवारितो तेलं विञ्ञापेति, आळ्हकेन पवारितो दोणं. न भेसज्जेन करणीयेनाति मिस्सकभत्तेनपि चे यापेतुं सक्कोति, न भेसज्जकरणीयं नाम होति.

३१०. पवारितानन्ति ये अत्तनो पुग्गलिकाय पवारणाय पवारिता; तेसं पवारितानुरूपेन विञ्ञत्तिया अनापत्ति. सङ्घवसेन पवारितेसु पन पमाणं सल्लक्खेतब्बमेवाति. सेसं उत्तानमेव.

छसमुट्ठानं – किरियं, नोसञ्ञाविमोक्खं, अचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, तिचित्तं, तिवेदनन्ति.

महानामसिक्खापदं सत्तमं.