६. दुतियपवारणसिक्खापदवण्णना

२४२. छट्ठसिक्खापदे – अनाचारं आचरतीति पण्णत्तिवीतिक्कमं करोति. उपनन्धीति उपनाहं जनेन्तो तस्मिं पुग्गले अत्तनो कोधं बन्धि; पुनप्पुनं आघातं जनेसीति अत्थो. उपनद्धो भिक्खूति सो जनितउपनाहो भिक्खु.

२४३. अभिहट्ठुं पवारेय्याति अभिहरित्वा ‘‘हन्द भिक्खु खाद वा भुञ्ज वा’’ति एवं पवारेय्य. पदभाजने पन ‘‘हन्द भिक्खू’’तिआदिं अनुद्धरित्वा साधारणमेव अभिहट्ठुं पवारणाय अत्थं दस्सेतुं ‘‘यावतकं इच्छसि तावतकं गण्हाही’’ति वुत्तं. जानन्ति पवारितभावं जानन्तो. तं पनस्स जाननं यस्मा तीहाकारेहि होति, तस्मा ‘‘जानाति नाम सामं वा जानाती’’तिआदिना नयेन पदभाजनं वुत्तं. आसादनापेक्खोति आसादनं चोदनं मङ्कुकरणभावं अपेक्खमानो.

पटिग्गण्हाति आपत्ति दुक्कटस्साति यस्स अभिहटं तस्मिं पटिग्गण्हन्ते अभिहारकस्स भिक्खुनो दुक्कटं. इतरस्स पन सब्बो आपत्तिभेदो पठमसिक्खापदे वुत्तो, इमस्मिं पन सिक्खापदे सब्बा आपत्तियो अभिहारकस्सेव वेदितब्बा. सेसं पठमसिक्खापदे वुत्तनयत्ता पाकटमेव.

तिसमुट्ठानं – कायचित्ततो वाचाचित्ततो कायवाचाचित्ततो च समुट्ठाति, किरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, लोकवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, अकुसलचित्तं, दुक्खवेदनन्ति.

दुतियपवारणसिक्खापदं छट्ठं.