१०. सप्पाणकसिक्खापदवण्णना

१४०. दसमसिक्खापदे – जानं सप्पाणकन्ति सप्पाणकं एतन्ति यथा तथा वा जानन्तो. सिञ्चेय्य वा सिञ्चापेय्य वाति तेन उदकेन सयं वा सिञ्चेय्य, अञ्ञं वा आणापेत्वा सिञ्चापेय्य. पाळियं पन ‘‘सिञ्चेय्याति सयं सिञ्चती’’ति ईदिसानं वचनानं अत्थो पुब्बे वुत्तनयेनेव वेदितब्बो.

तत्थ धारं अविच्छिन्दित्वा सिञ्चन्तस्स एकस्मिं उदकघटे एकाव आपत्ति. एस नयो सब्बभाजनेसु. धारं विच्छिन्दन्तस्स पन पयोगे पयोगे आपत्ति. मातिकं सम्मुखं करोति, दिवसम्पि सन्दतु, एकाव आपत्ति. सचे तत्थ तत्थ बन्धित्वा अञ्ञतो अञ्ञतो नेति, पयोगे पयोगे आपत्ति. सकटभारमत्तञ्चेपि तिणं एकपयोगेन उदके पक्खिपति, एकाव आपत्ति. एकेकं तिणं वा पण्णं वा पक्खिपन्तस्स पयोगे पयोगे आपत्ति. मत्तिकायपि अञ्ञेसुपि कट्ठगोमयादीसु एसेव नयो. इदं पन महाउदकं सन्धाय न वुत्तं, यं तिणे वा मत्तिकाय वा पक्खित्ताय परियादानं गच्छति, आविलं वा होति, यत्थ पाणका मरन्ति, तादिसं उदकं सन्धाय वुत्तन्ति वेदितब्बं. सेसमेत्थ उत्तानमेवाति.

तिसमुट्ठानं – कायचित्ततो वाचाचित्ततो कायवाचाचित्ततो च समुट्ठाति, किरियं, सञ्ञाविमोक्खं, सचित्तकं, पण्णत्तिवज्जं, कायकम्मं, वचीकम्मं, तिचित्तं तिवेदनन्ति.

सप्पाणकसिक्खापदं दसमं.

समत्तो वण्णनाक्कमेन सेनासनवग्गो दुतियो.