९-१०. पठमविभङ्गसुत्तादिवण्णना
४७९-४८०. नवमे सतिनेपक्केनाति एत्थ निपकस्स भावो नेपक्कं, पञ्ञायेतं नामं. कस्मा पन सतिभाजने पञ्ञा वुत्ताति? सतिया बलवभावदस्सनत्थं. बलवसति हि इध अधिप्पेता. सा च पञ्ञासम्पयुत्ताव बलवती होति, न विप्पयुत्ताति पञ्ञासम्पयुत्तसतिं दस्सेन्तो एवमाह. चिरकतन्ति चिरकालं कतं दानं वा सीलं वा उपोसथकम्मं वा. चिरभासितन्ति ‘‘असुकस्मिं ठाने असुकं नाम भासित’’न्ति एवं चिरकाले भासितं. वोस्सग्गारम्मणं कत्वाति निब्बानारम्मणं कत्वा. उदयत्थगामिनियाति उदयञ्च अत्थञ्च गच्छन्तिया, उदयब्बयपरिग्गहिकायाति अत्थो. इमस्मिं सुत्ते सद्धासतिपञ्ञिन्द्रियानि पुब्बभागानि, वीरियिन्द्रियं मिस्सकं, समाधिन्द्रियं निब्बत्तितलोकुत्तरमेव कथितं. दसमेपि अयमेव धम्मपरिच्छेदोति.
सुद्धिकवग्गो पठमो.