१०. उदायिसुत्तवण्णना
२११. दसमे अबहुकतोति अकतबहुमानो. उक्कुज्जावकुज्जन्ति एत्थ उक्कुज्जं वुच्चति उदयो, अवकुज्जं वयोति उदयब्बयवसेन परिवत्तेन्तो सम्मसन्तोति दीपेति. धम्मो च मे, भन्ते, अभिसमितोति विपस्सनाधम्मो अभिसमागतो. मग्गोति विपस्सनामग्गोव. सचे हि थेरो तस्मिं समये सोतापन्नो, उपरि तिण्णं मग्गानं अत्थाय, सचे अनागामी, अरहत्तमग्गस्स अत्थाय अयं विपस्सना वेदितब्बा. तथा तथा विहरन्तन्ति तेन तेनाकारेन विहरन्तं. तथत्तायाति तथाभावाय. खीणा जातीतिआदीहि तथत्तायाति अधिप्पेतं तथाभावं दस्सेति. पच्चवेक्खणत्थाय उपनीयतीति हि एत्थ अधिप्पायो, तं दस्सेन्तो एवमाह. सेसं सब्बत्थ उत्तानमेवाति.
उदायिवग्गो.