२. यमकवग्गो

१-४. पठमपुब्बेसम्बोधसुत्तादिवण्णना

१३-१६. यमकवग्गस्स पठमदुतियेसु अज्झत्तिकानन्ति अज्झत्तज्झत्तवसेन अज्झत्तिकानं. सो पन नेसं अज्झत्तिकभावो छन्दरागस्स अधिमत्तबलवताय वेदितब्बो. मनुस्सानञ्हि अन्तोघरं विय छ अज्झत्तिकायतनानि, घरूपचारं विय छ बाहिरायतनानि. यथा नेसं पुत्तदारधनधञ्ञपुण्णे अन्तोघरे छन्दरागो अधिमत्तबलवा होति, तत्थ कस्सचि पविसितुं न देन्ति, अप्पमत्तेन भाजनसद्दमत्तेनापि ‘‘किं एत’’न्ति? वत्तारो भवन्ति. एवमेवं छसु अज्झत्तिकेसु आयतनेसु अधिमत्तबलवछन्दरागोति. इति इमाय छन्दरागबलवताय तानि ‘‘अज्झत्तिकानी’’ति वुत्तानि. घरूपचारे पन नो तथा बलवा होति, तत्थ चरन्ते मनुस्सेपि चतुप्पदानिपि न सहसा निवारेन्ति. किञ्चापि न निवारेन्ति, अनिच्छन्ता पन पसुपच्छिमत्तम्पि गहितुं न देन्ति. इति नेसं तत्थ न अधिमत्तबलवछन्दरागो होति. रूपादीसुपि तथेव न अधिमत्तबलवछन्दरागो, तस्मा तानि ‘‘बाहिरानी’’ति वुत्तानि. वित्थारतो पन अज्झत्तिकबाहिरकथा विसुद्धिमग्गे वुत्ताव. सेसं द्वीसुपि सुत्तेसु हेट्ठा वुत्तनयमेव. तथा ततियचतुत्थेसु.

५-६. पठमनोचेअस्सादसुत्तादिवण्णना

१७-१८. पञ्चमे निस्सटाति निक्खन्ता. विसञ्ञुत्ताति नोसंयुत्ता. विप्पमुत्ताति नो अधिमुत्ता विमरियादीकतेन चेतसाति निम्मरियादीकतेन चेतसा. यञ्हि किलेसजातं वा वट्टं वा अप्पहीनं होति, तेन सेखानं चित्तं समरियादीकतं नाम. यं पहीनं, तेन विमरियादीकतं. इध पन सब्बसो किलेसानञ्चेव वट्टस्स च पहीनत्ता विमरियादीकतेन किलेसवट्टमरियादं अतिक्कन्तेन चित्तेन विहरिंसूति अत्थो. छट्ठेपि एसेव नयो. छसुपि पनेतेसु सुत्तेसु चतुसच्चमेव कथितन्ति वेदितब्बं.

७-१०. पठमाभिनन्दसुत्तादिवण्णना

१९-२२. सत्तमादीसु चतूसु वट्टविवट्टमेव कथितं. अनुपुब्बकथा पन नेसं हेट्ठा वुत्तनयेनेव वेदितब्बाति.

यमकवग्गो दुतियो.