२-१०. उपादायसुत्तादिवण्णना

१०५-११३. दुतिये वेदनासुखदुक्खं कथितं, तं पन विपाकसुखदुक्खं वट्टति. ततिये दुक्खस्साति वट्टदुक्खस्स. चतुत्थे लोकस्साति सङ्खारलोकस्स. पञ्चमादीसु यं वत्तब्बं सिया, तं खन्धियवग्गे वुत्तनयमेव.

योगक्खेमिवग्गो एकादसमो.