७. अनत्तलक्खणसुत्तवण्णना

५९. सत्तमे पञ्चवग्गियेति अञ्ञासि कोण्डञ्ञत्थेरादिके पञ्च जने पुराणुपट्ठाके. आमन्तेसीति आसाळ्हिपुण्णमदिवसे धम्मचक्कप्पवत्तनतो पट्ठाय अनुक्कमेन सोतापत्तिफले पतिट्ठिते ‘‘इदानि नेसं आसवक्खयाय धम्मं देसेस्सामी’’ति पञ्चमियं पक्खस्स आमन्तेसि. एतदवोचाति एतं ‘‘रूपं, भिक्खवे, अनत्ता’’तिआदिनयप्पवत्तं अनत्तलक्खणसुत्तं अवोच. तत्थ अनत्ताति पुब्बे वुत्तेहि चतूहि कारणेहि अनत्ता. तं किं मञ्ञथ, भिक्खवेति इदं कस्मा आरद्धं? एत्तकेन ठानेन अनत्तलक्खणमेव कथितं, न अनिच्चदुक्खलक्खणानि, इदानि तानि दस्सेत्वा समोधानेत्वा तीणिपि लक्खणानि दस्सेतुं इदमारद्धन्ति वेदितब्बं. तस्माति यस्मा इमे पञ्चक्खन्धा अनिच्चा दुक्खा अनत्ता, तस्मा. यंकिञ्चि रूपन्तिआदीसु वित्थारकथा विसुद्धिमग्गे पञ्ञाभावनाधिकारे खन्धनिद्देसे वुत्ताव. सेसं सब्बत्थ वुत्तानुसारेनेव वेदितब्बं. इमस्मिं पन सुत्ते अनत्तलक्खणमेव कथितन्ति. सत्तमं.