२. पुप्फसुत्तवण्णना

९४. दुतिये विवदतीति ‘‘अनिच्चं दुक्खं अनत्ता असुभ’’न्ति यथासभावेन वदन्तेन सद्धिं ‘‘निच्चं सुखं अत्ता सुभ’’न्ति वदन्तो विवदति. लोकधम्मोति खन्धपञ्चकं. तञ्हि लुज्जनसभावत्ता लोकधम्मोति वुच्चति. किन्ति करोमीति कथं करोमि? मय्हञ्हि पटिपत्तिकथनमेव भारो, पटिपत्तिपूरणं पन कुलपुत्तानं भारोति दस्सेति. इमस्मिं सुत्ते तयो लोका कथिता. ‘‘नाहं, भिक्खवे, लोकेना’’ति एत्थ हि सत्तलोको कथितो, ‘‘अत्थि, भिक्खवे, लोके लोकधम्मो’’ति एत्थ सङ्खारलोको, ‘‘तथागतो लोके जातो लोके संवड्ढो’’ति एत्थ ओकासलोको कथितो. दुतियं.