८. सिङ्गालसुत्तवण्णना

१६४. अट्ठमे सिङ्गालोति जरसिङ्गालो. यथा हि सुवण्णवण्णोपि कायो पूतिकायो त्वेव, तंखणं गळितम्पि च मुत्तं पूतिमुत्तन्त्वेव वुच्चति, एवं तदहुजातोपि सिङ्गालो जरसिङ्गालोत्वेव वुच्चति. उक्कण्टकेन नामाति एवंनामकेन रोगेन. सो किर सीतकाले उप्पज्जति. तस्मिं उप्पन्ने सकलसरीरतो लोमानि पतन्ति, सकलसरीरं निल्लोमं हुत्वा, समन्ततो फुटति, वातब्भाहता वणा रुज्जन्ति. यथा उम्मत्तकसुनखेन दट्ठो पुरिसो अनवट्ठितोव भमति, एवं तस्मिं उप्पन्ने भमितब्बो होति, असुकट्ठाने सोत्थि भविस्सतीति न पञ्ञायति. अट्ठमं.