७. सुद्धिकसुत्तवण्णना
१९३. सत्तमे सुद्धिकभारद्वाजोति अयम्पि भारद्वाजोव, सुद्धिकपञ्हस्स पन पुच्छितत्ता सङ्गीतिकारेहि एवं वुत्तो. सीलवापि तपोकरन्ति सीलसम्पन्नोपि तपोकम्मं करोन्तो. विज्जाचरणसम्पन्नोति एत्थ विज्जाति तयो वेदा. चरणन्ति गोत्तचरणं. सो सुज्झति न अञ्ञा इतरा पजाति सो तेविज्जो ब्राह्मणो सुज्झति, अयं पन अञ्ञा नामिका पजा न सुज्झतीति वदति. बहुम्पि पलपं जप्पन्ति बहुम्पि पलपं जप्पन्तो, ‘‘ब्राह्मणोव सुज्झती’’ति एवं वचनसहस्सम्पि भणन्तोति अत्थो. अन्तोकसम्बूति अन्तो किलेसपूतिसभावेन पूतिको. संकिलिट्ठोति किलिट्ठेहि कायकम्मादीहि समन्नागतो. सत्तमं.