५. दुतियसङ्गामसुत्तवण्णना

१२६. पञ्चमे अब्भुय्यासीति पराजये गरहप्पत्तो ‘‘आरामं गन्त्वा भिक्खूनं कथासल्लापं सुणाथा’’ति रत्तिभागे बुद्धरक्खितेन नाम वुड्ढपब्बजितेन धम्मरक्खितस्स वुड्ढपब्बजितस्स ‘‘सचे राजा इमञ्च उपायं कत्वा गच्छेय्य, पुन जिनेय्या’’ति वुत्तजयकारणं सुत्वा अभिउय्यासि.

यावस्स उपकप्पतीति याव तस्स उपकप्पति सय्हं होति. यदा चञ्ञेति यदा अञ्ञे. विलुम्पन्तीति तं विलुम्पित्वा ठितपुग्गलं विलुम्पन्ति. विलुम्पतीति विलुम्पियति. ठानं हि मञ्ञतीति ‘‘कारण’’न्ति हि मञ्ञति. यदाति यस्मिं काले. जेतारं लभते जयन्ति जयन्तो पुग्गलो पच्छा जेतारम्पि लभति. रोसेतारन्ति घट्टेतारं. रोसकोति घट्टको. कम्मविवट्टेनाति कम्मपरिणामेन, तस्स विलुम्पनकम्मस्स विपाकदानेन. सो विलुत्तो विलुप्पतीति सो विलुम्पको विलुम्पियति. पञ्चमं.